{"id":1565,"date":"2024-04-21T19:19:59","date_gmt":"2024-04-21T17:19:59","guid":{"rendered":"http:\/\/oizpp.pl\/?page_id=1565"},"modified":"2024-04-22T00:52:37","modified_gmt":"2024-04-21T22:52:37","slug":"koszty-zdrowotne-pielegniarki","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/oizpp.pl\/?page_id=1565","title":{"rendered":"Koszty zdrowotne piel\u0119gniarki"},"content":{"rendered":"\n

Przyk\u0142adowy artyku\u0142 dotycz\u0105cy wp\u0142ywu zaburze\u0144 rytmu dobowego na zdrowie cz\u0142owieka w kontek\u015bcie przyczyn przedwczesnych zgon\u00f3w piel\u0119gniarek w Polsce, m.in. wp\u0142ywu pracy zmianowej na d\u0142ugo\u015b\u0107 \u017cycia i zapadalno\u015bci na r\u00f3\u017cne choroby. <\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Zaburzenia rytmu dobowego a zdrowie cz\u0142owieka<\/strong> – opublikowano 2021 r. \/t\u0142um. przed korekt\u0105\/. <\/p>\n\n\n\n

Zaburzenia rytmu dobowego s\u0105 wszechobecne i mog\u0105 wyst\u0105pi\u0107 na wielu poziomach organizacyjnych, przyczyniaj\u0105c si\u0119 do z\u0142ych wynik\u00f3w zdrowotnych na poziomie indywidualnym i demograficznym. <\/strong>Dowody wskazuj\u0105 na dwukierunkowy zwi\u0105zek, poniewa\u017c zaburzenia rytmu dobowego zwi\u0119ksza nasilenie choroby<\/strong>, a wiele chor\u00f3b mo\u017ce mie\u0107 wp\u0142yw na zaburzenia rytmu dobowego. Co wa\u017cne, zaburzenia rytmu dobowego mog\u0105 zwi\u0119ksza\u0107 ryzyko ekspresji i rozwoju zaburze\u0144 neurologicznych, psychiatrycznych, kardiometabolicznych i immunologicznych<\/strong>. W zwi\u0105zku z tym wykorzystanie bogatych odkry\u0107 z bada\u0144 przedklinicznych i translacyjnych w biologii oko\u0142odobowej w celu poprawy zdrowia poprzez podej\u015bcia oparte na cyklu dobowym stanowi wyj\u0105tkow\u0105 okazj\u0119 dla medycyny spersonalizowanej \/ precyzyjnej i og\u00f3lnego samopoczucia spo\u0142ecznego. W tym przegl\u0105dzie omawiamy konsekwencje zaburze\u0144 rytmu dobowego dla zdrowia ludzkiego za pomoc\u0105 podej\u015bcia „od \u0142awki do \u0142\u00f3\u017cka” (przyp. aut. od teorii do praktyki). Dowody z nauki przedklinicznej i translacyjnej s\u0105 stosowane w podej\u015bciu klinicznym i populacyjnym. Bior\u0105c pod uwag\u0119 szerokie implikacje zaburze\u0144 rytmu dobowego dla zdrowia ludzkiego, niniejszy Przegl\u0105d koncentruje swoj\u0105 dyskusj\u0119 na wybranych przyk\u0142adach w zaburzeniach neurologicznych, psychiatrycznych, metabolicznych, sercowo-naczyniowych, alergicznych i immunologicznych, kt\u00f3re podkre\u015blaj\u0105 wsp\u00f3\u0142zale\u017cno\u015b\u0107 mi\u0119dzy zaburzeniami rytmu dobowego a chorob\u0105 ludzk\u0105 oraz potencja\u0142em interwencji w cykl dobowy, takich jak terapia \u015bwiat\u0142em i egzogenna melatonina, a tak\u017ce chronoterapia w celu poprawy i \/ lub modyfikowania wynik\u00f3w choroby.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Rytmy oko\u0142odobowe (circa, \u201eoko\u0142o\u201d i diem<\/em>, \u201edzie\u0144\u201d) to endogenne oscylacje z oko\u0142o 24-godzinnym cyklem. Rytmy oko\u0142odobowe w fizjologii i zachowaniu s\u0105 zorganizowane przez centralny zegar \u201emistrzowski\u201d, j\u0105dro suprachiasmatyczne (SCN) znajduj\u0105ce si\u0119 w przednim podwzg\u00f3rzu, kt\u00f3re wsp\u00f3\u0142reguluje wyr\u00f3wnanie mi\u0119dzy zewn\u0119trznymi \u015brodkami synchronizacji z zegarami oko\u0142odobowymi w innych regionach m\u00f3zgu, a tak\u017ce w tkankach obwodowych. Rytmy oko\u0142odobowe s\u0105 modulowane przez czynniki endogenne (genetyczne, fizjologiczne), a tak\u017ce \u015brodowiskowe (\u015bwiatowe) i behawioralne (aktywno\u015b\u0107, karmienie). W niniejszym przegl\u0105dzie u\u017cywamy \u201ezaburzenia oko\u0142odobowego\u201d jako niespecyficznego terminu parasolowego do opisania zak\u0142\u00f3ce\u0144, zaburze\u0144 regulacji lub problemu, kt\u00f3ry negatywnie wp\u0142ywa na funkcj\u0119 oko\u0142odobow\u0105, ale jak zauwa\u017cy\u0142 Vetter, istnieje potrzeba ja\u015bniejszej terminologii i ilo\u015bciowego okre\u015blenia zak\u0142\u00f3ce\u0144 oko\u0142odobowych 1<\/a>(1). Staje si\u0119 coraz bardziej jasne, \u017ce zak\u0142\u00f3cenia oko\u0142odobowe u ludzi mog\u0105 prowadzi\u0107 do szerokich i znacz\u0105cych konsekwencji dla zdrowia psychicznego i fizycznego (2<\/a>3<\/a>, 3). Ponadto, zmian w funkcji oko\u0142odobowej cz\u0119sto towarzysz\u0105 zaburzenia snu i czuwania, kt\u00f3re r\u00f3wnie\u017c przyczyniaj\u0105 si\u0119 do z\u0142ych wynik\u00f3w zdrowotnych.<\/strong> Wsp\u00f3\u0142zale\u017cno\u015b\u0107 mi\u0119dzy rytmami oko\u0142odobowymi a ludzkimi chorobami mo\u017ce powodowa\u0107 b\u0142\u0119dne ko\u0142o mi\u0119dzy ekspresj\u0105 choroby a zak\u0142\u00f3ceniem oko\u0142odobowym, czego przyk\u0142adem jest immunologia (4<\/a>, 5<\/a>5), kardiometaboliczna 6<\/a>(6), neurodegeneracja i zaburzenia psychiczne 7<\/a>(7).<\/p>\n\n\n\n

Og\u00f3lne mechanizmy zak\u0142\u00f3ce\u0144 w oko\u0142odobach<\/h2>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

U ludzi pomiary zaburze\u0144 oko\u0142odobowych obejmuj\u0105 faz\u0119 (timing), zwi\u0105zek mi\u0119dzy rytmami wewn\u0119trznymi lub wewn\u0105trz-wewn\u0119trznymi (dopasowanie), okres i amplitud\u0119 rytm\u00f3w oko\u0142odobowych. Zak\u0142\u00f3cenia w fazie oko\u0142odobowej i amplitudy s\u0105 najcz\u0119stszymi \u015brodkami, kt\u00f3re by\u0142y zwi\u0105zane z niekorzystnymi konsekwencjami zdrowotnymi. Jak nakre\u015blono w Rysunek 1<\/a> Zak\u0142\u00f3cenia oko\u0142odobowe mog\u0105 wyst\u0105pi\u0107 na wielu poziomach, od zmian we krwi, kom\u00f3rkach, tkankach lub systemie do niewsp\u00f3\u0142osiowania mi\u0119dzy r\u00f3\u017cnymi poziomami organizacji i \/ lub cyklami behawioralnymi i \u015brodowiskowymi.<\/strong> \u201eMolekularny zegar oko\u0142odobowy\u201d odnosi si\u0119 do gen\u00f3w, kt\u00f3re utrzymuj\u0105 autoregulacyjne p\u0119tle sprz\u0119\u017cenia zwrotnego, w kt\u00f3rych oscylacyjne wyniki reguluj\u0105 w\u0142asn\u0105 ekspresj\u0119 (oko\u0142odobowe cykle wyj\u015bciowe ruchu motorycznego kaput [CLOCK (urz\u0105st)<\/em>] m\u00f3zg i mi\u0119\u015bnie ARNT-podobne [BMAL<\/em>] okres [PER (s)<\/em>], podrodzina receptora nuklearnego \/ receptora nuklearnego 1, grupa D [NR1D (u)<\/em>] i cryptochrome [CRY (u)<\/em>]; ref.4<\/a>).<\/p>\n\n\n\n

<\/a><\/p>\n\n\n\n

\n

Rys. 1 Schemat wzajemnych powi\u0105za\u0144 mi\u0119dzy zak\u0142\u00f3ceniami rytmu dobowego a chorobami cz\u0142owieka. Jak pokazano w lewym g\u00f3rnym rogu, zak\u0142\u00f3cenia rytmu dobowego mog\u0105 wynika\u0107 z niedopasowania czynnik\u00f3w zewn\u0119trznych (takich jak naturalny cykl \u015bwiat\u0142o\/ciemno\u015b\u0107, wymagania spo\u0142eczne i zawodowe oraz zachowania, takie jak pora snu i posi\u0142k\u00f3w) z g\u0142\u00f3wnym zegarem dobowym zlokalizowanym w j\u0105drze nadskrzy\u017cowaniowym (SCN), jak r\u00f3wnie\u017c z endogennymi zegarami dobowymi w innych tkankach. Typowe przyk\u0142ady chronicznej niewsp\u00f3\u0142osiowo\u015bci zewn\u0119trznej i wewn\u0119trznej obejmuj\u0105 zm\u0119czenie spowodowane zmian\u0105 strefy czasowej, prac\u0119 zmianow\u0105 i nieprawid\u0142owe ustawienie spowodowane nieodpowiednio dobran\u0105 w czasie ekspozycj\u0105 na \u015bwiat\u0142o (wieczorem lub noc\u0105). Zdj\u0119cie w prawym g\u00f3rnym rogu przedstawia SCN i zegary peryferyjne w ca\u0142ym ciele. SCN integruje bod\u017ace \u015bwietlne i niefotyczne, aby zsynchronizowa\u0107 czas innych zegar\u00f3w m\u00f3zgowych i biologicznych ze \u015brodowiskiem i zachowaniami. Zak\u0142\u00f3cenia na r\u00f3\u017cnych poziomach organizacyjnych powoduj\u0105 zak\u0142\u00f3cenia w rytmie oko\u0142odobowym. Zak\u0142\u00f3cenia fazy i amplitudy rytm\u00f3w dobowych mog\u0105 wyst\u0105pi\u0107 na poziomie molekularnym, kom\u00f3rkowym i organizmowym. Na dole znajduj\u0105 si\u0119 przyk\u0142ady wp\u0142ywu zak\u0142\u00f3ce\u0144 rytmu dobowego i dwukierunkowo\u015bci pomi\u0119dzy zak\u0142\u00f3ceniami rytmu dobowego a klasycznymi dobowymi zaburzeniami snu i czuwania oraz innymi przewlek\u0142ymi zaburzeniami medycznymi.<\/p>\n<\/div>

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

<\/a><\/a><\/p>\n\n\n\n

Schematyczny mi\u0119dzy zak\u0142\u00f3ceniami oko\u0142odobowymi a chorobami ludzkimi.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Jak przedstawiono wy\u017cej na Rys.1 po lewej stronie , zak\u0142\u00f3cenia oko\u0142odobowe mog\u0105 wynika\u0107 z niewsp\u00f3\u0142osiowo\u015bci czynnik\u00f3w zewn\u0119trznych (takich jak naturalny cykl \u015bwiat\u0142o \/ ciemno\u015b\u0107, wymagania spo\u0142eczne i pracownicze oraz zachowania takie jak czas snu i posi\u0142k\u00f3w)<\/strong> z g\u0142\u00f3wnym zegarem oko\u0142odobowym znajduj\u0105cym si\u0119 w j\u0105drze suprachiastycznym (SCN), a tak\u017ce z endogennymi zegarami oko\u0142odobowymi w innych tkankach. Typowe przyk\u0142ady chronicznego niewsp\u00f3\u0142osiowo\u015bci zewn\u0105trz-wewn\u0105trz obejmuj\u0105 spo\u0142eczne op\u00f3\u017anienie odrzutowe, prac\u0119 zmianow\u0105 i niewsp\u00f3\u0142osiowo\u015b\u0107 z powodu nieodpowiedniej ekspozycji na \u015bwiat\u0142o czasowe (wieczorne lub noc).<\/strong> W prawym g\u00f3rnym rogu obraz przedstawia SCN i zegary obwodowe w ca\u0142ym ciele. <\/strong>SCN integruje lekkie i nieftyczne bod\u017ace, aby zsynchronizowa\u0107 czas innych zegar\u00f3w m\u00f3zgu i cia\u0142a ze \u015brodowiskiem i zachowaniami. Zak\u0142\u00f3cenia na tych r\u00f3\u017cnych poziomach organizacyjnych powoduj\u0105 zak\u0142\u00f3cenia oko\u0142odobowe<\/strong>. Zak\u0142\u00f3cenia w fazie i amplitudzie rytm\u00f3w oko\u0142odobowych mog\u0105 wyst\u0105pi\u0107 na poziomie molekularnym, kom\u00f3rkowym i organizmu.<\/strong> Na dole znajduj\u0105 si\u0119 przyk\u0142ady wp\u0142ywu zak\u0142\u00f3ce\u0144 oko\u0142odobowych i dwukierunkowo\u015bci mi\u0119dzy zak\u0142\u00f3ceniem oko\u0142odobowym a klasycznymi oko\u0142odobowymi zaburzeniami snu i innych przewlek\u0142ych zaburze\u0144 zdrowia.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Biomarkery rytmu oko\u0142odobowego i zak\u0142\u00f3cenia cyklu dobowego<\/h2>\n\n\n\n

Chocia\u017c rytm SCN nie mo\u017ce by\u0107 bezpo\u015brednio mierzony u ludzi, czas wyst\u0105pienia i amplitudy zmierzonych w osoczu lub \u015blinie lub metabolit melatoniny 6-sulfatoksyfilatotoniny w moczu, s\u0105 z\u0142otymi standardowymi biomarkerami rytm\u00f3w oko\u0142odobowych. Zbieranie 24-godzinnych pr\u00f3bek moczu jest szczeg\u00f3lnie przydatne do oceny amplikacji anatomii melatoniny oko\u0142odobowej w specjalnych populacjach, takich jak pacjenci pediatrzy, u kt\u00f3rych pr\u00f3bki krwi lub \u015bliny mog\u0105 by\u0107 trudne do uzyskania 8<\/a>(8) i wykazano, \u017ce jest u\u017cytecznym biomarkerem reagowania na leczenie zaburze\u0144 oko\u0142odobowych w chorobach neurologicznych, takich jak choroba Alzheimera (AD) 9<\/a>(9) i epipsa pediatryczna 10<\/a>(10). Chocia\u017c mniej bezpo\u015brednie, inne powszechnie stosowane \u015brodki obejmuj\u0105 cykle odpoczynku \/ aktywno\u015bci pochodz\u0105ce z aktygrafii i innych rytm\u00f3w hormonalnych, metabolicznych i sercowo-naczyniowych 7<\/a>(7).<\/p>\n\n\n\n

Konsekwencje zaburze\u0144 rytmu oko\u0142odobowego dla zdrowia publicznego<\/h2>\n\n\n\n

Konsekwencje zaburze\u0144 z zakresu zdrowia publicznego w przypadku zak\u0142\u00f3ce\u0144 w cyklu oko\u0142odobowym s\u0105 ogromne ze wzgl\u0119du na liczb\u0119 os\u00f3b dotkni\u0119tych chorob\u0105 i rosn\u0105ce dowody na zwi\u0105zek z zak\u0142\u00f3ceniami oko\u0142odobowymi z powa\u017cnymi niekorzystnymi skutkami zdrowotnymi.<\/strong> Populacja w Stanach Zjednoczonych jest zagro\u017cona zak\u0142\u00f3ceniami oko\u0142odobowymi obejmuj\u0105 oko\u0142o 16% doros\u0142ych,<\/strong> kt\u00f3rzy zwykle pracuj\u0105 w niedzielnym harmonogramie 11<\/a>(11), oko\u0142o 70% os\u00f3b, kt\u00f3re pracuj\u0105 w pomieszczeniach 12<\/a>(12), szacunkowo 99% dotkni\u0119tych zanieczyszczeniem \u015bwiat\u0142em (13<\/a>) i rosn\u0105cym sektorem doros\u0142ych w wieku 65 lat i starszych (14<\/a>). Temat ten jest r\u00f3wnie\u017c wa\u017cny dla decyzji politycznych, kt\u00f3re dotycz\u0105 og\u00f3\u0142u spo\u0142ecze\u0144stwa, takich jak debata publiczna i naukowa dotycz\u0105ca czasu letniego i jego potencjalnego zagro\u017cenia dla zdrowia i bezpiecze\u0144stwa (15<\/a>). \u201eChronotyp\u201d odnosi si\u0119 do preferowanego czasu snu i aktywno\u015bci, a wieczorne chronotypy (\u201enocne sowy\u201d) cz\u0119\u015bciej do\u015bwiadczaj\u0105 zak\u0142\u00f3ce\u0144 w cyklu oko\u0142odobowym z powodu rozbie\u017cno\u015bci mi\u0119dzy zegarem wewn\u0119trznym a obowi\u0105zkami spo\u0142ecznymi lub zawodowymi i maj\u0105 zwi\u0119kszone ryzyko \u015bmiertelno\u015bci z jakiejkolwiek przyczyny w por\u00f3wnaniu z typami porannymi (16<\/a>). Praca zmianowa zwi\u0119ksza ryzyko z\u0142ego stanu zdrowia psychicznego i fizycznego i jest uwa\u017cana za \u201eprawdopodobnie rakotw\u00f3rcze\u201d <\/strong>7<\/a>(7), a zatem ma wp\u0142yw zar\u00f3wno na indywidualn\u0105 polityk\u0119 zdrowia, jak i zdrowia zawodowego.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Wiedza o cyklach oko\u0142odobowych nale\u017cy do nauk podstawowych jest solidnie udowodniona, ale w mniejszym stopniu jest dost\u0119pna w obszarach zdrowia publicznego, klinicznego i jej wp\u0142ywu na populacj\u0119<\/strong> (17<\/a>). Nadal istnieje znaczna luka w wyja\u015bnieniu jej wp\u0142ywu, praktycznych aspekt\u00f3w na \u017cycie i zdrowie, zar\u00f3wno jednostek, jak i populacji. Cz\u0119\u015b\u0107 tej luki wynika z braku wieloo\u015brodkowych randomizowanych bada\u0144 klinicznych i populacyjnych, kt\u00f3re bezpo\u015brednio koncentruj\u0105 si\u0119 na zaburzeniach oko\u0142odobowych, a tak\u017ce ograniczonej liczbie dobrze znanych przez pacjent\u00f3w wynik\u00f3w i skalowalnych ludzkich biomarker\u00f3w zaburze\u0144 oko\u0142odobowych. Ponadto badania ukierunkowane na kliniczny rytm dobowy wymagaj\u0105 podej\u015bcia opartego na wieku, poniewa\u017c istniej\u0105 wyra\u017ane r\u00f3\u017cnice w fazie oko\u0142odobowej i amplitudzie, a tak\u017ce stabilno\u015bci rytm\u00f3w w ca\u0142ej d\u0142ugo\u015bci \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n

W tym przegl\u0105dzie stosujemy oparte na dowodach podej\u015bcie \u201ebench-to-bedside\u201d, stosuj\u0105ce badania w sprawie zak\u0142\u00f3ce\u0144 ryzyka oko\u0142odobowego i terapeutycznego dla niekt\u00f3rych z najbardziej rozpowszechnionych i pal\u0105cych chor\u00f3b ludzkich. Stosujemy ten model, aby podkre\u015bli\u0107 wybrane przyk\u0142ady wynik\u00f3w bada\u0144 z pracy przedklinicznej i klinicznej, kt\u00f3re s\u0105 dojrza\u0142e do t\u0142umaczenia i wdro\u017cenia w klinice, oraz opracowanie wytycznych dotycz\u0105cych zdrowia publicznego. Wreszcie omawiamy strategie integracji czasu biologicznego w medycynie w celu optymalizacji i personalizacji opieki nad osobami z rytmem oko\u0142odobowym zaburze\u0144 snu i czuwania, a tak\u017ce zak\u0142\u00f3cenia uk\u0142adu oko\u0142odobowego w kontek\u015bcie choroby przewlek\u0142ej.<\/p>\n\n\n\n

Poni\u017csza dyskusja jest organizowana przez kluczowe obszary choroby zaburze\u0144 oko\u0142odobowych w zdrowiu cz\u0142owieka: neurologiczne, psychiatryczne, metaboliczne, sercowo-naczyniowe i alergiczne \/ alergiczne. Podkre\u015blamy dowody epidemiologiczne i podstawowe potwierdzaj\u0105ce zwi\u0105zek mi\u0119dzy zaburzeniami oko\u0142odobowymi a zdrowiem ludzi, a nast\u0119pnie stosujemy model od \u0142awki od \u0142\u00f3\u017cka, aby om\u00f3wi\u0107 przyk\u0142ady docelowych mechanizm\u00f3w w celu poprawy zdrowia oko\u0142odobowego w tych zaburzeniach.<\/p>\n\n\n\n

Zaburzenia neurologiczne<\/h2>\n\n\n\n

Zak\u0142\u00f3cenia oko\u0142odobowe s\u0105 powszechne w zaburzeniach neurologicznych, wp\u0142ywaj\u0105ce na rozw\u00f3j, ekspresj\u0119 i nasilenie choroby. Istnieje coraz wi\u0119cej dowod\u00f3w \u0142\u0105cz\u0105cych zaburzenia oko\u0142odobowe z chorob\u0105 naczy\u0144 m\u00f3zgowych, padaczk\u0105, migren\u0105, stwardnieniem rozsianym, zaburzeniami neurodegeneracyjnymi i zaburzeniami neurorozwojowymi (7<\/strong>). Poza powi\u0105zaniem z ci\u0119\u017cko\u015bci\u0105 choroby, zaburzenia oko\u0142odobowe zwi\u0119kszaj\u0105 ryzyko zaburze\u0144 neurologicznych w ci\u0105gu ca\u0142ego \u017cycia (18<\/a>).<\/p>\n\n\n\n

Zaburzenia neurorozwojowe<\/h3>\n\n\n\n

Zak\u0142\u00f3cenia oko\u0142odobowe i z\u0142a jako\u015b\u0107 snu s\u0105 powszechne w zaburzeniach neurorozwojowych, w tym w zaburzeniach ze spektrum autyzmu (ASD) <\/strong>i rzadkich genetycznych zaburze\u0144 neurorozwojowych, takich jak Angelman, Williams, Prader-Willi, kruche zespo\u0142y X i Smith-Magenis. ASD s\u0105 stosunkowo powszechne i s\u0105 zwi\u0105zane z kilkoma biomarkerami zaburze\u0144 oko\u0142odobowych, w tym niewsp\u00f3\u0142wyr\u00f3wnanym rytmem kortyzolu i rytmem melatoniny o ni\u017cszej aplikacji (19<\/a>). Wiod\u0105c\u0105 hipotez\u0105 jest to, \u017ce ASD indukuje dysfunkcj\u0119 syntezy melatoniny (19<\/a>)<\/strong>. W rzeczywisto\u015bci polimorfizmy jednonukleotydowe (SNP), takie jak receptory melatoniny MTNR1A<\/em> i MTNR1B<\/em>, mog\u0105 powodowa\u0107 ASD (20<\/a>), a inne SNP gen\u00f3w zegara wydaj\u0105 si\u0119 modulowa\u0107 zwi\u0105zek mi\u0119dzy ci\u0119\u017cko\u015bci\u0105 ASD a nasileniem zaburze\u0144 snu \/ zaburze\u0144 oko\u0142odobowych (20<\/a>). Zesp\u00f3\u0142 Smitha-Magenisa (SMS) jest spowodowany delecj\u0105 w 17p1,2, kt\u00f3ra obejmuje gen koduj\u0105cy kwas retinowy indukowany 1 (RAI1)<\/em> (21<\/a>). Niedob\u00f3r myszy w RAI1 ma skr\u00f3cony okres, kt\u00f3ry wydaje si\u0119 by\u0107 spowodowany aktywacj\u0105 przez RAI1 transcription genu g\u0142\u00f3wnego (22<\/a>). U ludzi RAI1 jest zamieszany w regulacj\u0119 wydzielania melatoniny (21<\/a>). Dzieci z SMS wykazuj\u0105 odwr\u00f3cenie endogennego rytmu melatoniny i cyklu snu \/ czuwania (23<\/a>).<\/p>\n\n\n\n

Jedna ze strategii t\u0142umienia porannego poziomu melatoniny w SMS obejmuje podawanie antagonisty o 1 1<\/sub>r. adrrnergiczny (24<\/a>). Suplementacja melatoniny jest r\u00f3wnie\u017c podstawow\u0105 strategi\u0105 dostosowania uk\u0142adu oko\u0142odobowego i poprawy snu i poznawczych miernik\u00f3w wynik\u00f3w (25<\/a>). Suplementacja melatoniny do wyr\u00f3wnania (tj. Przesuni\u0119cie fazy) zwykle wyst\u0119puje w ni\u017cszych dawkach 1 mg preparat\u00f3w o natychmiastowym uwalnianiu podanych kilka godzin przed snem (26<\/a>), podczas gdy dawki wi\u0119ksze ni\u017c 1 mg wersji o przed\u0142u\u017conym uwalnianiu stosuje si\u0119 do przedwarkiem snu (27<\/a>). W ASD Malow i wsp. stwierdzili u dzieci z autyzmem, \u017ce leczenie melatonin\u0105 znacznie poprawi\u0142o jako\u015b\u0107 snu za pomoc\u0105 doustnej melatoniny o przed\u0142u\u017conym uwalnianiu w dawkach 2 mg zwi\u0119kszanej do 5 mg po 3 tygodniach i w razie potrzeby do 5-10 mg\/d, je\u015bli jest to konieczne (28<\/a>).<\/p>\n\n\n\n

Zaburzenia neurodegeneracyjne<\/h3>\n\n\n\n

Coraz wi\u0119cej dowod\u00f3w wskazuje na dwukierunkowy zwi\u0105zek mi\u0119dzy zaburzeniami oko\u0142odobowymi a neurodegeneracj\u0105, takimi jak traumatyczne uszkodzenie m\u00f3zgu, (AD), choroba Parkinsona (PD) i choroba Huntingtona. <\/strong>Wykazano, \u017ce niewsp\u00f3\u0142osiowanie i zmniejszona amplituda kilku rytm\u00f3w przewiduj\u0105 rozw\u00f3j chor\u00f3b neurogeneracyjnych, takich jak AD i PD (29<\/a> \u2013 31<\/a>). W tej sekcji skupiamy si\u0119 na najcz\u0119stszych chorobach neurodegeneracyjnych zwi\u0105zanych z wiekiem, AD i PD.<\/p>\n\n\n\n

W mysich modelach PD neurony SCN mia\u0142y zmniejszon\u0105 aktywno\u015b\u0107, co mo\u017ce przyczyni\u0107 si\u0119 do zmniejszenia amplitudy i \/ lub niewsp\u00f3\u0142osiowo\u015bci rytm\u00f3w oko\u0142odobowych (32<\/a>). Dopamina odgrywa wa\u017cn\u0105 rol\u0119 w regulacji centralnie generowanej rytmiczno\u015bci oko\u0142odobowej poprzez bezpo\u015bredni wp\u0142yw na rytmy dobowe siatk\u00f3wki <\/strong>(33<\/a>), a tak\u017ce poprzez jej wp\u0142yw na fotoreceptory zawieraj\u0105ce melanopsyn\u0119 w siatk\u00f3wce <\/strong>(34<\/a>). W modelach naczelnych nieludzkim wyczerpywanie rytmiczno\u015bci zaburzonej dopaminy, a to wydawa\u0142o si\u0119 by\u0107 dodatkowo zaostrzone przez niewsp\u00f3\u0142osiowo\u015b\u0107 rytm\u00f3w \u015brodowiskowych i behawioralnych (35<\/a>). Zaburzenia oko\u0142odobowe u pacjent\u00f3w z PD mog\u0105 wyst\u0105pi\u0107 na ka\u017cdym etapie choroby i mog\u0105 obejmowa\u0107 zmiany w fazie i amplitudzie odpoczynku \/ aktywno\u015bci oraz rytmy melatoniny (36<\/a>). Zak\u0142\u00f3cenie oko\u0142odobowe mo\u017ce wyst\u0105pi\u0107 nawet przed wyst\u0105pieniem klinicznych objaw\u00f3w motorycznych, co sugeruje mo\u017cliw\u0105 rol\u0119 w patogenezie choroby (37<\/a>, 38<\/a>).<\/p>\n\n\n\n

Bior\u0105c pod uwag\u0119 rytmywno\u015b\u0107 oko\u0142odobow\u0105 w farmakokinetyce lewodopy (39<\/a>), prekursor dopaminy wskazany w leczeniu objaw\u00f3w PD, czas podawania mo\u017ce potencjalnie pom\u00f3c w optymalizacji skuteczno\u015bci i zmniejszenia skutk\u00f3w ubocznych. Modele matematyczne s\u0105 opracowywane w celu zintegrowania biomarker\u00f3w zaburze\u0144 oko\u0142odobowych, takich jak ekspresja genu zegara i czas ekspozycji na \u015bwiat\u0142o, w celu przewidywania wp\u0142ywu na neuroprzeka\u017aniki, takich jak dopamina, oraz pomoc w leczeniu czasowym i wyborze cel\u00f3w lek\u00f3w (40<\/a>). Testowane leki na bazie oko\u0142odobowej obejmuj\u0105 terapi\u0119 jasnego \u015bwiat\u0142a, kt\u00f3ra poprawia nastr\u00f3j (41<\/a>), jako\u015b\u0107 snu i czujno\u015b\u0107 w ci\u0105gu dnia (42<\/a>). Co ciekawe, terapia \u015bwiat\u0142em jasnym dwa razy na dob\u0119 przez 14 dni r\u00f3wnie\u017c zwi\u0119kszy\u0142a obiektywny poziom aktywno\u015bci fizycznej 42<\/a>(42), a tak\u017ce poprawi\u0142a si\u0119 sen i poprawi\u0142a kontrol\u0119 chor\u00f3b (43<\/a>). W PD melatonina by\u0142a u\u017cywana przede wszystkim ze swoich efekt\u00f3w soporcjowych (44<\/a>).<\/p>\n\n\n\n

Demencja i traumatyczne uszkodzenie m\u00f3zgu<\/strong> (AD).<\/h4>\n\n\n\n

AD jest zwi\u0105zany z zak\u0142\u00f3ceniem oko\u0142odobowym na wielu poziomach organizacyjnych, w tym utrat\u0105 neuron\u00f3w SCN 31<\/a>(31) i upo\u015bledzeniem funkcji \u015bcie\u017cek wej\u015bciowych \u015bwiat\u0142a (degeneracja wewn\u0119trznie \u015bwiat\u0142oczu\u0142ych kom\u00f3rek zwojowych retinowych; ref. 45<\/a>). Ekologicznie zmniejsza si\u0119 nara\u017cenie na dzia\u0142anie \u015bwiat\u0142a i ustrukturyzowanej aktywno\u015bci. Te i inne czynniki mog\u0105 przyczynia\u0107 si\u0119 do niskiej amplitudy i niedopasowania rytm\u00f3w oko\u0142odobowych na wielu poziomach organizacji (7<\/a>, 31<\/a>, 46<\/a> \u2013 53<\/a>), kt\u00f3re z kolei wykazano, \u017ce koreluj\u0105 ze stopniem zaburze\u0144 neurologicznych (54<\/a>, 55<\/a>). U myszy niewsp\u00f3\u0142osiowa\u015b\u0107 mi\u0119dzy rytmami karmienia a SCN powoduje upo\u015bledzenie pami\u0119ci (56<\/a>), co poprawia si\u0119 w przypadku harmonogram\u00f3w karmienia (57<\/a>). Ponadto istniej\u0105 dowody na niewsp\u00f3\u0142osiowe traktowanie aktywno\u015bci neuronalnej w r\u00f3\u017cnych regionach m\u00f3zgu, takich jak mi\u0119dzy SCN i hipokampem (58<\/a>, 59<\/a>). Dowody na to, \u017ce zak\u0142\u00f3cenie oko\u0142odobowe zwi\u0119ksza ryzyko pogorszenia funkcji poznawczych, a AD (30<\/a>) zwi\u0119ksza prawdopodobie\u0144stwo, \u017ce poprawa funkcji oko\u0142odobowych mo\u017ce spowolni\u0107 upo\u015bledzenie funkcji poznawczych zwi\u0105zanych z wiekiem.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Terapia \u015bwiat\u0142em, szczeg\u00f3lnie poranne \u015bwiat\u0142o bogac\u0105ce w niebieskie, mo\u017ce by\u0107 skuteczna w poprawie jako\u015bci snu i funkcji poznawczych (60<\/a>), a dowody wskazuj\u0105, \u017ce terapia \u015bwiat\u0142em zmniejsza zapalenie nerw\u00f3w i stres oksydacyjny w celu poprawy snu i poznania (61<\/a>). Rzeczywi\u015bcie, te terapie oparte na oko\u0142o dobyciu, w tym modyfikacje zachowa\u0144 snu (62<\/a>), staj\u0105 si\u0119 coraz bardziej cz\u0119\u015bci\u0105 standardowej opieki nad AD i mog\u0105 zwalcza\u0107 pogorszenie funkcji poznawczych (30<\/a>). Zwi\u0119kszenie ekspozycji na \u015bwiat\u0142o dzienne mo\u017ce poprawi\u0107 rytmiczno\u015b\u0107 i pom\u00f3c w konsolidacji snu (63<\/a>). W przegl\u0105dzie systemowym i metaanalizie suplementacja melatoniny wydawa\u0142a si\u0119 znacznie poprawia\u0107 wyniki w badaniu Mini-Mental State Examination w dziewi\u0119ciu badaniach \u0142agodnej AD (64<\/a>). Jednak dowody s\u0105 s\u0142abe, a niedawny przegl\u0105d Cochrane wykaza\u0142, \u017ce melatonina, nawet przy wy\u017cszych dawkach, nie poprawi\u0142a \u015brodk\u00f3w snu w por\u00f3wnaniu z placebo (65<\/a>).<\/p>\n\n\n\n

Zaburzenia psychiczne<\/h2>\n\n\n\n

Zak\u0142\u00f3cenia oko\u0142odobowe s\u0105 powszechne w chorobach psychicznych, w tym ze schizofreni\u0105 i zaburzeniami nastroju, takimi jak depresja, choroba afektywna dwubiegunowa i sezonowe zaburzenia afektywne<\/strong> (21<\/a>, 66<\/a>, 67<\/a>). W tej sekcji skupiamy si\u0119 na zaburzeniach nastroju jako powszechnych przyk\u0142adach roli zaburze\u0144 oko\u0142odobowych w rozwoju zaburze\u0144 psychicznych i potencja\u0142u terapii psychiatrycznej pochodzenia oko\u0142odobowego. Inne opublikowane recenzje w tej dziedzinie (21<\/a>, 66<\/a>, 67<\/a>) zag\u0142\u0119biaj\u0105 si\u0119 w zaburzenia psychiczne, kt\u00f3re s\u0105 poza zakresem niniejszego Przegl\u0105du, w tym zaburzenia zwi\u0105zane z u\u017cywaniem substancji (21<\/a>).<\/p>\n\n\n\n

Zaburzenia nastroju<\/h3>\n\n\n\n

Zwi\u0105zek mi\u0119dzy zaburzeniami oko\u0142odobowymi a zaburzeniami nastroju jest dobrze ustalony (68-70<\/a>). Sezonowe zaburzenie afektywne charakteryzuje si\u0119 wyst\u0105pieniem lub pogorszeniem depresji w miesi\u0105cach jesiennych i zimowych, gdy dzienny czas trwania \u015bwiat\u0142a dziennego zmniejsza si\u0119 <\/strong>(66<\/a>), a pacjenci s\u0105 objawowi w wyniku sezonowo indukowanego niewsp\u00f3\u0142miernego dobowego niewsp\u00f3\u0142miernego zmieszaniami oko\u0142odobowym. Dok\u0142adna ocena fazy oko\u0142odobowej i fazy zmiany leczenia mo\u017ce poprawi\u0107 objawy depresyjne (68<\/a>). Innym przyk\u0142adem jest op\u00f3\u017anione zaburzenie fazy czuwania za sennego (DSWPD), w kt\u00f3rych niewsp\u00f3\u0142osiowo\u015b\u0107 mi\u0119dzy pocz\u0105tkiem melatoniny a snem powodowa\u0142a zwi\u0119kszone prawdopodobie\u0144stwo wyst\u0105pienia objaw\u00f3w depresyjnych (OR x 4,31, 95% CI 1,75-10,64) i zaostrzenie DSWPD (71<\/a>). \u201eDepresja oko\u0142odobowa\u201d jest niedawno u\u017cywanym terminem do opisania tego potencjalnego fenotypu klinicznego, kt\u00f3ry wymaga ukierunkowanego na dobytku leczenia okre\u015blonych zaburze\u0144 nastroju, o czym \u015bwiadczy specyficzna rytmika \/ sezonowo\u015b\u0107 do objaw\u00f3w, przebiegu klinicznego, obiektywnych parametr\u00f3w oko\u0142odobowych i odpowiedzi leczenia (72<\/a>).<\/p>\n\n\n\n

Dowody przedkliniczne dodatkowo pokazuj\u0105 dwukierunkowy zwi\u0105zek mi\u0119dzy zaburzeniami nastroju a uk\u0142adem oko\u0142odobowym u myszy, w kt\u00f3rym manipulacja receptorami serotoninowymi powodowa\u0142a same indukowanie zaburze\u0144 oko\u0142odobowych (73<\/a>). Zewn\u0119trzne czynniki oko\u0142odobowe, takie jak \u015bwiat\u0142o w niew\u0142a\u015bciwym czasie w modelu myszy, wywo\u0142uj\u0105 r\u00f3wnie\u017c oznaki depresji (74<\/a>), po\u015bredniczone przez niew\u0142a\u015bciwie wra\u017cliwe kom\u00f3rki zwoj\u00f3w siatk\u00f3wki i ich projekcji do obszar\u00f3w podwzg\u00f3rzowych, preotycznych i limbicznych, takich jak cia\u0142ag\u0142owa (75<\/a>). U ludzi funkcjonalne badania MRI wykaza\u0142y, \u017ce \u015bwiat\u0142o hamuje aktywno\u015b\u0107 cia\u0142a migda\u0142owatego, ale poprawia \u0142\u0105czno\u015b\u0107 w korze przedczo\u0142owej (76<\/a>), co sugeruje potencjalne mechanistyczne wyja\u015bnienie wp\u0142ywu \u015bwiat\u0142a na nastr\u00f3j. Inne mechanistyczne czynniki chorobowe w przypadku zaburze\u0144 nastroju u ludzi obejmuj\u0105 zmian\u0119 ekspresji gen\u00f3w zegara (77<\/a>) i polimorfizmy genetyczne w genach zegarowych (np<\/a>. PER3<\/em> rs57875989 jest zwi\u0105zany z l\u0119kiem; ref. 79<\/a>). Jako osobny punkt synchronizacja czasu zegara m\u00f3zgowego ze \u015brodowiskiem zewn\u0119trznym mo\u017ce zmniejszy\u0107 depresj\u0119 (80<\/a>). Niedawne badanie tysi\u0119cy pacjent\u00f3w w kilku du\u017cych kohortach wykaza\u0142o, \u017ce wcze\u015bniejsze punkty \u015brodkowe snu wi\u0105za\u0142y si\u0119 z 23% ni\u017cszym ryzykiem depresji (80<\/a>).<\/p>\n\n\n\n

Oko\u0142odobowe podej\u015bcie do terapii psychiatrycznej<\/h3>\n\n\n\n

Opisane powy\u017cej wyniki potwierdzaj\u0105 potencja\u0142 metod leczenia oko\u0142odobowego w leczeniu chor\u00f3b psychicznych. W rzeczywisto\u015bci leki psychiatryczne, takie jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, maj\u0105 dzia\u0142anie r\u00f3\u017cnicowe w r\u00f3\u017cnych warunkach \u015bwietlnych u ludzi <\/strong>(81<\/a>). Chronotyp wp\u0142ywa r\u00f3wnie\u017c na skuteczno\u015b\u0107 terapeutyczn\u0105. Na przyk\u0142ad pacjenci z chorob\u0105 afektywn\u0105 dwubiegunow\u0105, kt\u00f3rzy reaguj\u0105 na lit, wydaj\u0105 si\u0119 by\u0107 \u201eporannymi skowronkami\u201d (82<\/a>), a lit mo\u017ce wzmocni\u0107 amplitud\u0119 oko\u0142odobow\u0105 u tych, kt\u00f3rzy s\u0105 odpowiadaj\u0105cymi na leczeniem (83<\/a>, 84<\/a>). Co ciekawe, zaburzenia oko\u0142odobowe wywo\u0142ane litem w niekt\u00f3rych osobach nieodpowiadaj\u0105cych mog\u0105 zosta\u0107 pokonane przez przyci\u0105gni\u0119cie dozby do do\u0142u z czynnikami synchronizuj\u0105cymi lub zeitgeberami (83<\/a>). Zastosowanie jasnej terapii \u015bwiat\u0142em ma znaczenie dla wielu zaburze\u0144 nastroju, takich jak powa\u017cna depresja (85<\/a>), choroba afektywna dwubiegunowa (86<\/a> – 88<\/a>) i sezonowe zaburzenia afektywne (89<\/a>, 90<\/a>). Wa\u017cne jest, aby pami\u0119ta\u0107, \u017ce skuteczno\u015b\u0107 terapii \u015bwiat\u0142em jasnym w badaniach klinicznych zaburze\u0144 nastroju jest zmienna i zale\u017cy od rodzaju u\u017cytego \u015bwiat\u0142a, czasu stosowania i przestrzegania przez pacjent\u00f3w (91<\/a>). Warto wspomnie\u0107 o rozwijaj\u0105cej si\u0119 literaturze dotycz\u0105cej zespo\u0142u nadpobudliwo\u015bci psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD), kt\u00f3ra sugeruje, \u017ce faza post\u0119pu przez jasne \u015bwiat\u0142o mo\u017ce skorygowa\u0107 zak\u0142\u00f3cenia w dobydzieniu bez powodowania zmian w \u015bnie i poprawia objawy ADHD (92<\/a>), kt\u00f3re mog\u0105 by\u0107 r\u00f3wnie\u017c osi\u0105gni\u0119te przez etap post\u0119pu za pomoc\u0105 melatoniny (93<\/a>).<\/p>\n\n\n\n

Przejd\u017a do:<\/a><\/p>\n\n\n\n

Zaburzenia metaboliczne<\/h2>\n\n\n\n

Intymna zale\u017cno\u015b\u0107 mi\u0119dzy systemem oko\u0142odobowym a metabolizmem ma kluczowe znaczenie dla optymalizacji ekstrakcji energii i wykorzystania energii z \u017cywno\u015bci w okresie aktywnym i przetwarzania zmagazynowanej energii podczas fazy odpoczynku w celu utrzymania stabilnego poziomu glukozy podczas nocnego postu. Wp\u0142yw zak\u0142\u00f3ce\u0144 oko\u0142odobowych na zaburzenia metaboliczne by\u0142 obszarem intensywnych bada\u0144. Kilka wysokoaktywnych recenzji (94<\/a> \u2013 97<\/a>) podsumowuje zbli\u017cenie regulacji i metabolizmu oko\u0142odobowego. W tym przegl\u0105dzie skupiamy si\u0119 na p\u0119tli negatywnego zwrotu o zwroty mi\u0119dzy zak\u0142\u00f3ceniami oko\u0142odobowymi, cukrzyc\u0105 i oty\u0142o\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Metabolizm i cukrzyca<\/h3>\n\n\n\n

Istnieje dobrze ustalone, \u017ce dysregulacja oko\u0142odobro\u017cna wp\u0142ywa na metabolizm na poziomie genetycznym, kom\u00f3rkowym i systemowym, powoduj\u0105c upo\u015bledzon\u0105 tolerancj\u0119 glukozy i insulinooporno\u015b\u0107 oraz zwi\u0119kszone ryzyko zespo\u0142u metabolicznego i cukrzycy (98<\/a>). Zak\u0142\u00f3cenie genu zegara rdzeniowego, takie jak u zmutowanych myszy z<\/em> mutacji <\/em>, pokazuje g\u0142\u0119boki wp\u0142yw mutacji genu zegara<\/em> na metabolizm, wraz z rozwojem oty\u0142o\u015bci i zespo\u0142u metabolicznego (99<\/a>). Utrata Bmal1<\/em> zwi\u0119ksza wra\u017cliwo\u015b\u0107 na insulin\u0119 (95<\/a>), a tak\u017ce specyficzne dla tkanek mechanizmy niewsp\u00f3\u0142osiowego (100<\/a>). W rzeczywisto\u015bci spo\u0142eczne jet lag (przesuni\u0119cie czasu snu mi\u0119dzy prac\u0105 a wolnymi dniami) r\u00f3wnie\u017c wi\u0105za\u0142o si\u0119 z zespo\u0142em metabolicznym i zwi\u0119kszonym hemoglobin\u0105 glikozylowan\u0105 (101<\/a>). Niedostosowanie u os\u00f3b z p\u00f3\u017aniejszym chronotypem mo\u017ce wyja\u015bni\u0107, dlaczego s\u0105 bardziej nara\u017cone na nadwag\u0119 i cukrzyc\u0119 typu 2 (102<\/a>, 103<\/a>103). Nawet w\u015br\u00f3d pacjent\u00f3w z cukrzyc\u0105 typu 2, osoby, kt\u00f3re s\u0105 typami wieczora, maj\u0105 gorsz\u0105 kontrol\u0119 glicyjn\u0105 (104<\/a> \u2013 106<\/a>106). Badania te sugeruj\u0105, \u017ce rozbie\u017cno\u015bci mi\u0119dzy czasem wewn\u0119trznym a czasem spo\u0142ecznym mog\u0105 prowadzi\u0107 do zaburze\u0144 metabolicznych.<\/p>\n\n\n\n

Czas spo\u017cywania \u017cywno\u015bci wp\u0142ywa r\u00f3wnie\u017c bezpo\u015brednio na poziom glukozy we krwi. Na przyk\u0142ad zjedzenie tego samego posi\u0142ku przy \u015bniadaniu, obiedzie lub kolacji spowoduje najni\u017cszy skok glukozy na \u015bniadanie, podwojony podczas kolacji (94<\/a>). W rzeczywisto\u015bci ci\u0105g\u0142a infuzja glukozy wykaza\u0142a, \u017ce poziom glukozy we krwi jest najwy\u017cszy w nocy, gdy organizm nie spodziewa si\u0119 otrzyma\u0107 glukozy. Eksperymentalne badania na ludziach, kt\u00f3re indukowa\u0142y zaburzenia oko\u0142odobowe, zrekapitulowa\u0142y podwy\u017cszony poziom glukozy, pomimo kontrolowanego spo\u017cycia pokarmu i zwi\u0119kszenia poziomu insuliny (6<\/a>, 107<\/a>). Niewsp\u00f3\u0142osiowo\u015b\u0107 cyrcadyjska zmniejsza r\u00f3wnie\u017c tolerancj\u0119 glukozy i upo\u015bledza wra\u017cliwo\u015b\u0107 na insulin\u0119 (108<\/a> \u2013 110<\/a>), zapewniaj\u0105c potencjalny mechanizm wyja\u015bniaj\u0105cy zwi\u0119kszone ryzyko cukrzycy u pracownik\u00f3w zmianowych.<\/a> Inn\u0105 populacj\u0105 zagro\u017cona niewsp\u00f3\u0142osiowo\u015b\u0107 oko\u0142odobow\u0105 s\u0105 kobiety w ci\u0105\u017cy, a wi\u0119ksze ryzyko cukrzycy ci\u0105\u017cowej zaobserwowano u os\u00f3b z p\u00f3\u017aniejszymi zaburzeniami \u015brodkowymi spa 111<\/a>(111).<\/p>\n\n\n\n

Czas, intensywno\u015b\u0107 i d\u0142ugo\u015b\u0107 fali ekspozycji na \u015bwiat\u0142o mog\u0105 r\u00f3wnie\u017c modulowa\u0107 funkcje metaboliczne, a wieczorne \u015bwiat\u0142o wzbogacone niebieskim ma najsilniejszy negatywny wp\u0142yw poprzez zwi\u0119kszenie poziomu glukozy we<\/a> krwi (112). Rzeczywi\u015bcie, kilka bada\u0144 wykaza\u0142o, \u017ce zaburzenia 114<\/a>\u015bciemne \u015bwiat\u0142a w ci\u0105gu dnia i (lub) nadmiernego \u015bwiat\u0142a wieczornego zak\u0142\u00f3caj\u0105 zegary metaboliczne, takie jak u pacjent\u00f3w z cukrzyc\u0105, u kt\u00f3rych poziom cukru we krwi jest trudniejszy do kontrolowania (113<\/a>, 114). Zwi\u0119kszona ekspozycja na \u015bwiat\u0142o dzienne i promocja \u015bwiat\u0142a c\u0119kcia wieczorem w celu poprawy wyr\u00f3wnania oko\u0142odobowego to jedna ze strategii, kt\u00f3ra mo\u017ce poprawi\u0107 metabolizm i kontrol\u0119 chor\u00f3b kardiomomocbolicznych 114<\/a>(114). Ponadto ostatnie dowody z bada\u0144 przedklinicznych i klinicznych wskazuj\u0105, \u017ce ograniczone czasowo karmienie i czasowe nara\u017cenie na \u015bwiat\u0142o mog\u0105 by\u0107 wa\u017cnymi strategiami w celu dostosowania czasu przyjmowania energii do rytm\u00f3w metabolicznych regulowanych przez zegar. Takie podej\u015bcia oparte na dobytku maj\u0105 potencja\u0142 poprawy zdrowia metabolicznego, a mo\u017ce nawet regulacji wagi (115<\/a> \u2013 117<\/a>117).<\/p>\n\n\n\n

Oty\u0142o\u015b\u0107<\/h3>\n\n\n\n

Bior\u0105c pod uwag\u0119 silny zwi\u0105zek oty\u0142o\u015bci z mutacj\u0105 zegara 19<\/sup><\/em> u myszy, nie jest zaskakuj\u0105ce, \u017ce warianty gen\u00f3w CLOCK<\/em>, takie jak rs6820823, rs3792603, rs11726609 118<\/a>(118) i rs1801260 (119<\/a>), s\u0105 zwi\u0105zane z podwy\u017cszonym BMI u ludzi. Mo\u017cna zidentyfikowa\u0107 polimorfizmy CLOCK<\/em>, takie jak rs3749474, aby skuteczniej spersonalizowa\u0107 leczenie odchudzania, na przyk\u0142ad z ograniczeniem spo\u017cycia t\u0142uszczu w diecie (120<\/a>). Polimorfizmy w genach koduj\u0105cych receptory melatoniny s\u0105 r\u00f3wnie\u017c zwi\u0105zane z dysfunkcj\u0105 metaboliczn\u0105 i oty\u0142o\u015bci\u0105 (121<\/a> \u2013 125<\/a>), a zwi\u0105zek mi\u0119dzy nocnym spo\u017cyciem pokarmu a oty\u0142o\u015bci\u0105 mo\u017ce cz\u0119\u015bciowo po\u015brednie w wyniku tych polimorfizm\u00f3w receptora melatoniny<\/strong> 126<\/a>(126). Potencjalne mechanizmy \u0142\u0105cz\u0105ce akrodowe zak\u0142\u00f3cenia w przybieraniu na wadze i oty\u0142o\u015bci u pracownik\u00f3w zmian nocnych obejmuj\u0105 zmniejszenie dziennego wydatku na energi\u0119 po nocnych zmianach<\/strong> 127<\/a>(127), spot\u0119gowanych przez rozregulowanie hormonalnej (leptyna \/ grelina) sygnalizuj\u0105ce jedzenie 128<\/a>(128).<\/p>\n\n\n\n

Pracownicy zmianowi s\u0105 populacj\u0105 ryzyka zaburze\u0144 metabolicznych, cukrzycy typu 2 i oty\u0142o\u015bci<\/strong> (129<\/a> \u2013 131). W systematycznym przegl\u0105dzie pracy zmianowej i zespo\u0142u metabolicznego istnia\u0142 zwi\u0105zek mi\u0119dzy zespo\u0142em metabolicznym a prac\u0105 zmianow\u0105 (OR 1,29, 95% CI 1,06\u20131,52) 132<\/a>(132). Social jet lag jest zwi\u0105zany z nadwag\u0105, a im wi\u0119ksza rozbie\u017cno\u015b\u0107 w okresie snu, tym wi\u0119ksza cz\u0119sto\u015b\u0107 wyst\u0119powania (101<\/a>, 133<\/a>133).<\/p>\n\n\n\n

Jako metoda poprawy wyr\u00f3wnania oko\u0142odobowego, szczeg\u00f3lnie mi\u0119dzy centralnymi i obwodowymi tkankami metabolicznymi, czasowo karmieniem zwierz\u0105t, nawet zwierz\u0119tami na diecie wysokot\u0142uszczowej, poprawi\u0142a funkcj\u0119 oko\u0142odobow\u0105 134<\/a>(134). Karmienie ograniczone czasowo jest r\u00f3wnie\u017c proponowan\u0105 strategi\u0105 zapobiegania chorobom metabolicznym (135<\/a>, 136<\/a>136). Ostatnie badanie sugeruje korelacj\u0119 mi\u0119dzy wra\u017cliwo\u015bci\u0105 na insulin\u0119 a proporcj\u0105 kalorii spo\u017cywanych rano 137<\/a>(137), co nale\u017cy rozwa\u017cy\u0107 w odniesieniu do rytmu melatoniny 138<\/a>(138). Podejmuj\u0105c krok dalej, systematyczny przegl\u0105d karmienia ograniczonym czasowo u ludzi w siedmiu badaniach wykaza\u0142, \u017ce spowodowa\u0142o to \u015bredni\u0105 utrat\u0119 masy cia\u0142a o 2,88 kg (95% CI x 3,96 do -1,80) (139<\/a>), chocia\u017c wp\u0142yw na utrat\u0119 wagi jest w du\u017cym stopniu zale\u017cny od specyficznego protoko\u0142u interwencyjnego 135<\/a>(135).<\/p>\n\n\n\n

Zaburzenia sercowo-naczyniowe<\/h2>\n\n\n\n

W artykule z<\/em> 1985 roku w New England Journal of Medicine<\/em> opisano czas zawa\u0142\u00f3w mi\u0119\u015bnia sercowego (MIs; powszechnie znane jako zawa\u0142y serca), z wi\u0119kszym prawdopodobie\u0144stwem zdarze\u0144 wyst\u0119puj\u0105cych mi\u0119dzy 6 rano a po\u0142udniem (140<\/a>). W dalszych badaniach zidentyfikowano podobny czas tego ryzyka udaru 141<\/a>(141) i arytmii komorowych 142<\/a>(142). Ten wra\u017cliwy poranek nie jest wyja\u015bniony samymi spustami behawioralnymi, tj. karmieniem, snem itp. (143<\/a> \u2013 145)<\/a>. Wydaje si\u0119 raczej, \u017ce cz\u0119\u015bciowo wynika to z oko\u0142odobowej regulacji czynnik\u00f3w protrobskrzepowych, takich jak p\u0142ytki krwi i progomorowy inhibitora aktywatora plazminogenu-1 (PAI-1) (146<\/a>, 147<\/a>147). Poniewa\u017c uk\u0142ad oko\u0142odobowy reguluje czas pracy uk\u0142adu sercowo-naczyniowego (CV)<\/strong>, gdy wyst\u0119puje zak\u0142\u00f3cenie oko\u0142odobowe, istnieje g\u0142\u0119boki wp\u0142yw na zdrowie CV.<\/p>\n\n\n\n

Ostre zdarzenia sercowe, a ryzyko CV<\/h3>\n\n\n\n

Wykazano, \u017ce niewsp\u00f3\u0142osiowalno\u015b\u0107 mi\u0119dzy rytmami \u015brodowiskowymi lub behawioralnymi a zegarami centralnymi lub obwodowymi zwi\u0119ksza ryzyko chor\u00f3b sercowo-naczyniowych (CVD). Modele zwierz\u0119ce wykazuj\u0105, \u017ce arytmia i zdarzenia 6<\/a>sercowo-naczyniowe objawiaj\u0105 si\u0119 w warunkach niewsp\u00f3\u0142osiowego oko\u0142odobowego (niezr\u00f3wnanie oko\u0142odobro\u017c) (6).<\/p>\n\n\n\n

Zawa\u0142 mi\u0119\u015bnia sercowego i udar m\u00f3zgu.<\/h4>\n\n\n\n

U ludzi niewsp\u00f3\u0142osiowo\u015b\u0107 oko\u0142odobowa mo\u017ce wywo\u0142ywa\u0107 nadci\u015bnienie i stan zapalny (z czego przyk\u0142ad choruj\u0105 na biomarkery, takie jak bia\u0142ko C-reaktywne) 148<\/a>(148), co cz\u0119\u015bciowo mo\u017ce wyja\u015bnia\u0107 dane epidemiologiczne \u0142\u0105cz\u0105ce prac\u0119 zmianow\u0105 z MI i udarem m\u00f3zgu (149<\/a>). W myjskich modelach udaru jedna konsekwencj\u0105 funkcjonaln\u0105 d\u0142u\u017cszego czasu trwania \u201epracy przesuni\u0119cia\u201d jest podwy\u017cszone wska\u017aniki zapalne i ostatecznie gorsze nasilenie udaru (150<\/a>). Modulacja i interakcja mi\u0119dzy zaburzeniem sercowo-naczyniowym i aoktyniem oko\u0142odobowym s\u0105 przyk\u0142adem odkrycia, \u017ce u pacjent\u00f3w z cukrzyc\u0105 typu 2 CLOCK<\/em> rs4580704 SNP wi\u0105\u017ce si\u0119 ze zwi\u0119kszonym ryzykiem udaru 151<\/a>(151). Dowody wskazuj\u0105, \u017ce uszkodzenie CV i ryzyko wyst\u0105pienia zdarze\u0144 sercowo-naczyniowych u pracownik\u00f3w zmianowych w nocy wynikaj\u0105 z zak\u0142\u00f3cenia cyrkudowego wywo\u0142anego przez IL-6 mechanizmu zapalnego 152<\/a>(152), o czym \u015bwiadczy zwi\u0119kszona grubo\u015b\u0107 wi\u0105zki szyjnej 153<\/a>(153). Inne rodzaje zaburze\u0144 oko\u0142odob-dobowych, w tym op\u00f3\u017anienie spo\u0142eczne lub p\u00f3\u017ane chronotyp, zwi\u0119kszaj\u0105 czynniki ryzyka sercowo-naczynia, takie jak zwi\u0119kszona cz\u0119sto\u015b\u0107 akcji spoczynkowych i nadci\u015bnienie (103<\/a>, 154<\/a> 155<\/a>155) i s\u0105 zwi\u0105zane ze zwi\u0119kszon\u0105 cz\u0119sto\u015bci\u0105 wyst\u0119powania chor\u00f3b sercowo-naczyniowych (16<\/a>).<\/p>\n\n\n\n

Nadci\u015bnienie.<\/h4>\n\n\n\n

Oko\u0142odobowa regulacja ci\u015bnienia krwi wyst\u0119puje w stanie niezak\u0142\u00f3conym przez zwi\u0119kszony nocny parasympatyczny (156) tonu, kt\u00f3ry zapewnia kardioprotekcyjne nocne zaburzenie ci\u015bnienia krwi (157-159<\/a>). Niedostosowanie si\u0119, takie jak w jednym ma\u0142ym badaniu spo\u0142ecznego jet lag, mo\u017ce zmieni\u0107 ton przywsp\u00f3\u0142czulny podczas snu (160<\/a>). Przegl\u0105d bada\u0144 na pracownikach zmianowych potwierdza, \u017ce to zak\u0142\u00f3cenie oko\u0142odobowe powoduje wzrost sympatycznego tonu i obni\u017cki kardioprotekcyjnego tonu <\/strong>(161). Rzeczywi\u015bcie, eksperymentalne wywo\u0142anie zaburze\u0144 rytmu dobowego u ludzi zwi\u0119ksza ci\u015bnienie krwi<\/strong> (6<\/a>, 108<\/a>, 149<\/a>).<\/p>\n\n\n\n

Arytmia<\/h4>\n\n\n\n

W odniesieniu do arytmii, 44% transkrypty nosa zatokowego ma zmienno\u015b\u0107 niedokrwienna (162). W jednym z bada\u0144 na myszach, nienaturalnie ograniczaj\u0105ca karmienie do pozosta\u0142ego okresu odpoczynku zdemaskowanego zespo\u0142u d\u0142ugiego QT (163). Dodatkowo, myszy mieszkaj\u0105ce w nied\u0142ugim cyklach \u015bwiat\u0142o\/ciemno, nawet w stabilnych warunkach pracy (podobne do zmiany warunk\u00f3w pracy) indukowa\u0142y niewsp\u00f3\u0142osiowo\u015b\u0107 fazow\u0105 mi\u0119dzy \u015brodowiskiem a wewn\u0119trznym czasem oko\u0142odobowym, a ta faza niewsp\u00f3\u0142osiowa by\u0142a czynnikiem funkcjonuj\u0105cym nieprawid\u0142owo\u015bci serca, w tym przed\u0142u\u017cony odst\u0119p QT (164).<\/p>\n\n\n\n

Strategie terapeutyczne oparte na cyklu oko\u0142odobowym dla CVD.<\/h4>\n\n\n\n

Strategie maj\u0105ce na celu zwi\u0119kszenie amplitudy i stabilnego wyr\u00f3wnania s\u0105 potencjalnie korzystne. Bior\u0105c pod uwag\u0119 wra\u017cliwe okno czasowe zdarze\u0144 sercowo-naczyniowych i hipotetyczne ogniwo oko\u0142odobowe, badania myszy wykaza\u0142y, \u017ce ekspresja g\u0142\u00f3wnego genu zegara Per2<\/em> wydaje si\u0119 chroni\u0107 przed uszkodzeniem mi\u0119\u015bnia sercowego i reperfuzyjnym (165<\/a> \u2013 167)<\/a>. Centralna i obwodowa ekspresja PER2 mo\u017ce by\u0107 indukowana przez \u015bwietln\u0105 aktywacj\u0119 receptor\u00f3w melanopizyny w kom\u00f3rkach zwojeniowych siatk\u00f3wki (165<\/a>, 168<\/a>, 169<\/a>), a terapia jasna w celu zwi\u0119kszenia amplitudy PER2 mo\u017ce chroni\u0107 przed uszkodzeniem niedokrwiennym (167<\/a> 170<\/a>) i zmniejszy\u0107 agregacj\u0119 p\u0142ytek krwi <\/strong>171<\/a>(171).<\/p>\n\n\n\n

U ludzi terapia \u015bwiat\u0142em jasna rano mo\u017ce rzeczywi\u015bcie indukowa\u0107 ekspresj\u0119 PER2 w pr\u00f3bkach po\u0142ykawnych lub osocza (170<\/a>). To odkrycie, a tak\u017ce mechanistyczne badania na zwierz\u0119tach doprowadzi\u0142y do badania dowodu koncepcji u ludzi przy u\u017cyciu jasnej terapii \u015bwiat\u0142em (10 000 luks\u00f3w od 8:30 do 9:00 rano ka\u017cdego ranka przez 5 dni) w celu oceny \u015bcie\u017cek ryzyka sercowo-naczynienia. Naukowcy odkryli, \u017ce mog\u0105 celowa\u0107 w wra\u017cliwe poranne okno czasowe na zdarzenia sercowo-naczyniowe, skracaj\u0105c czas krzepni\u0119cia i zmniejszaj\u0105c kilka szlak\u00f3w prokoagulacyjnych mierzonych na proteomiki pr\u00f3bek krwi, w tym inhibitor\u00f3w tkanek metaloproteinazy (TIMP-1), PDGFA \/ B i czynnika p\u0142ytek krwi 4 (PF4) (171).<\/p>\n\n\n\n

Ponadto, manipulowanie czasem terapii lub chronoterapii dla CVD przyci\u0105ga uwag\u0119. Pr\u00f3by terapeutyczne w walce z nadci\u015bnieniem poprzez leczenie oparte na czasie zyska\u0142y znaczn\u0105 uwag\u0119; nawet nocne \u0107wiczenia zosta\u0142y przetestowane jako mo\u017cliwa strategia 172<\/a>(172). Niedawno opublikowane badanie z du\u017c\u0105 pr\u00f3bk\u0105 pacjent\u00f3w z nadci\u015bnieniem t\u0119tniczym przez oko\u0142o 6 lat wykaza\u0142o, \u017ce leczenie przed snem zmniejszy\u0142o ryzyko wszystkich mierzonych zdarze\u0144 sercowo-naczyniowych (udar, MI, niewydolno\u015b\u0107 serca) 173<\/a>(173). Chocia\u017c pojawi\u0142y si\u0119 pewne kontrowersje dotycz\u0105ce projektu badania 174<\/a>(174), systematyczny przegl\u0105d dziesi\u0119ciu opublikowanych bada\u0144 wspiera\u0142 r\u00f3wnie\u017c wieczorne dawkowanie ci\u015bnie\u0144 krwi 175<\/a>(175). Nale\u017cy jednak rozwa\u017cy\u0107, \u017ce farmakokinetyka r\u00f3\u017cni si\u0119 mi\u0119dzy lekami przeciwnadci\u015bnieniowymi, a prze\u0142o\u017cenie tych wynik\u00f3w na praktyk\u0119 kliniczn\u0105 powinno uwzgl\u0119dnia\u0107 okres p\u00f3\u0142trwania i czas do dzia\u0142ania szczytowego. 176<\/a>Potrzebne s\u0105 dalsze prospektywne badania, kt\u00f3re oceniaj\u0105 korzy\u015bci p\u0142yn\u0105ce z wieczornego dawkowania dla okre\u015blonych populacji (176). W stanach chorobowych, takich jak obturacyjny bezdech senny, poranne dawkowanie mo\u017ce by\u0107 nadal preferowane 177<\/a>(177).<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Zaburzenia immunologiiczne<\/h2>\n\n\n\n

Oko\u0142odobowa kontrola uk\u0142adu odporno\u015bciowego jest obszarem wa\u017cnym badaniu, kt\u00f3re pokazuje subtelny zwi\u0105zek mi\u0119dzy uk\u0142adem oko\u0142odobowym, uk\u0142adem odporno\u015bciowym i snem (193<\/a> \u2013 202<\/a>). Wynika z tego, \u017ce zaburzenia oko\u0142odobowe s\u0105 zwi\u0105zane z zaburzeniami odporno\u015bciowymi <\/strong>203<\/a>(203). W tym przegl\u0105dzie podkre\u015blamy zwi\u0105zek mi\u0119dzy zak\u0142\u00f3ceniami oko\u0142odobowymi, astm\u0105 204<\/a>(204) i innymi chorobami alergicznymi 205<\/a>(205).<\/strong><\/p>\n\n\n\n

COVID-19<\/h3>\n\n\n\n

Pandemia COVID-19 stanowi przyk\u0142ad wzajemnych relacji mi\u0119dzy zdrowiem cz\u0142owieka a zak\u0142\u00f3ceniami w immunologii cyklu oko\u0142odobowego. W szczeg\u00f3lno\u015bci niewsp\u00f3\u0142osiowo\u015b\u0107 oko\u0142odobowa, taka jak praca zmianowa, mo\u017ce zwi\u0119ksza\u0107 ryzyko zaka\u017cenia SARS-CoV-2 <\/strong>(206<\/a> \u2013 208)<\/a>. Chocia\u017c nie ma danych specyficznych dla COVID-19, pora dnia zaka\u017cenia patogenami wydaje si\u0119 zmienia\u0107 podatno\u015b\u0107 (209<\/a>, 210<\/a>). Po zaka\u017ceniu SARS-CoV-2 ci\u0119\u017cka choroba (podobnie jak inne ci\u0119\u017ckie choroby) wydaje si\u0119 powodowa\u0107 zak\u0142\u00f3cenia oko\u0142odobowe, poprzez zacieranie normalnych rytm\u00f3w odpoczynku \/ aktywno\u015bci<\/strong> (211<\/a>). Spekuluje si\u0119, \u017ce aktywne zaka\u017cenie SARS-CoV-2 mo\u017ce r\u00f3wnie\u017c t\u0142umi\u0107 rytm melatoniny i zmieni\u0107 czas ekspresji gen\u00f3w zegara, powoduj\u0105c nieprawid\u0142owy wyr\u00f3wnanie i regulacj\u0119 szkodliwej ekspresji zapalnej cytokin<\/strong> (212<\/a>). Je\u015bli chodzi o terapi\u0119, system oko\u0142odobowy mo\u017ce potencjalnie poprawi\u0107 wyniki choroby COVID-19 (212<\/a> \u2013 214<\/a>214). Na przyk\u0142ad poranne podawanie leczenia przeciwwirusowego (darunawir\/rytonawir) mo\u017ce by\u0107 bardziej skuteczne w zmniejszaniu stanu zapalnego, mierzonego biomarkerem bia\u0142kiem C-reaktywne (215<\/a>).<\/p>\n\n\n\n

Astma<\/h3>\n\n\n\n

W zmutowanych myszach zegara<\/em> – lub Bmal1<\/em>, niewsp\u00f3\u0142osiowo\u015b\u0107 mi\u0119dzy genami zegara a narz\u0105dami powoduje wady bariery nab\u0142onkowej sk\u00f3ry (216<\/a>), jelita (217<\/a>) i dr\u00f3g oddechowych (218<\/a>). Ponadto usuni\u0119cie dalszego celu Bmal1<\/em>, Rev-Erba<\/em> powoduje, \u017ce gen zegara i niewsp\u00f3\u0142osiowo\u015b\u0107 kom\u00f3rek, prowadz\u0105c do zmniejszenia odpowiedzi przeciwwirusowej i zwi\u0119kszonej reakcji na responsywno\u015b\u0107 alergenu, prze\u0142o\u017cenie na fenotyp podobny do astmy (219<\/a>, 220<\/a>). Wydaje si\u0119, \u017ce niewsp\u00f3\u0142osiowo\u015b\u0107 mi\u0119dzy rytmami \u015brodowiska a SCN r\u00f3wnie\u017c zwi\u0119ksza ryzyko astmy u pracownik\u00f3w zmianowych (OR 1,23, 95% CI – 1,13-1,<\/a>46] (21)<\/a>. Mechanizm stoj\u0105cy za zwi\u0119kszonym ryzykiem astmy u pracownik\u00f3w zmianowych mo\u017ce by\u0107 r\u00f3wnie\u017c podatno\u015bci\u0105 genetyczn\u0105 na zak\u0142\u00f3cenia oko\u0142odobowe. Na przyk\u0142ad istnieje zwi\u0105zek wariant\u00f3w gen\u00f3w zegara, takich jak TIMELESS<\/em>, z astm\u0105 u dzieci (222<\/a>), a wy\u017csze szanse na astm\u0119 s\u0105 zauwa\u017cane u pracownik\u00f3w zmianowych z porannym, kt\u00f3rzy musieli pracowa\u0107 w nocy (221<\/a>). Argumentuje to za rozwa\u017cenie chronotypu oko\u0142odobowego w projektowaniu spersonalizowanych harmonogram\u00f3w pracy zmianowych w celu poprawy zdrowia. Co wa\u017cne, niedotlenienie w astmie lub w innych warunkach jest jednym czynnikiem wywo\u0142anym chorob\u0105, kt\u00f3ry wydaje si\u0119 nadal promowa\u0107 niewsp\u00f3\u0142osiowo\u015b\u0107 oko\u0142odobow\u0105 z powodu specyficznych dla tkanek, zale\u017cnych od czasu zmian transkrypcyjnych (223<\/a>).<\/p>\n\n\n\n

Chocia\u017c istniej\u0105 ograniczone dane, czas mo\u017cna wykorzysta\u0107 do personalizacji terapii astmy, poprzez chronoterapia (Rysunek 2<\/a>). Na przyk\u0142ad wk\u0142adka opakowania do montelukast, antagonistyczna antagonistyczna receptora leukotrien, sugeruje, \u017ce wieczorne podawanie mo\u017ce poprawi\u0107 skuteczno\u015b\u0107 (224<\/a>). Zwr\u00f3cenie uwagi na czas mo\u017ce nawet dostosowa\u0107 ryzyko skutk\u00f3w ubocznych terapii. Bavishi i in. opisali zwi\u0119kszon\u0105 cz\u0119sto\u015b\u0107 reakcji sk\u00f3rnych na zastrzyki alergiczne (podsk\u00f3rna immunoterapia alergenna) po po\u0142udniu w por\u00f3wnaniu z porannym (225<\/a>).<\/p>\n\n\n\n

<\/a><\/p>\n\n\n\n

\"An<\/figure>\n\n\n\n

<\/a><\/a><\/p>\n\n\n\n

Rysunek 2<\/a><\/p>\n\n\n\n

Podej\u015bcie multimodalne w celu rozwi\u0105zania problemu zak\u0142\u00f3ce\u0144 w doborach i jego wp\u0142ywu na zdrowie.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Podej\u015bcia diagnostyczne, w tym obecne narz\u0119dzia, opieraj\u0105 si\u0119 przede wszystkim na samodzielnych i behawioralnych \u015brodkach i wymagaj\u0105 wielokrotnego pobierania pr\u00f3bek biomarker\u00f3w, aby uzyska\u0107 24-godzinny profil. Jednak narz\u0119dzia w fazie rozwoju maj\u0105 na celu ocen\u0119 fazy oko\u0142odobowej za pomoc\u0105 jednej pr\u00f3bki czasu wielu rytm\u00f3w. Terapie pochodzenia \u015brodkowego, takie jak czasowa ekspozycja na jasne \u015bwiat\u0142o i egzogenna melatonina, s\u0105 powszechnie stosowane w celu dostosowania fazy zewn\u0119trznych \/ behawioralnych rytm\u00f3w z endogennymi zegarami centralnymi i obwodowymi. Ponadto ograniczone czasowo karmienie mo\u017ce poprawi\u0107 wyr\u00f3wnanie zegar\u00f3w obwodowych i poprawi\u0107 zdrowie metaboliczne. W fazie rozwoju znajduj\u0105 si\u0119 multimodalne podej\u015bcia do docelowych zegar\u00f3w centralnych i obwodowych z dynamicznym o\u015bwietleniem oko\u0142odobowym, ograniczonym czasowo karmieniem i lekami w celu wyr\u00f3wnania i ustabilizowania chronophamaterapii, aby zoptymalizowa\u0107 skuteczno\u015b\u0107 i tolerancj\u0119 lek\u00f3w. CRSWD, dobowy rytm snu zaburze\u0144 snu.<\/p>\n\n\n\n

Inne choroby alergiczne<\/h3>\n\n\n\n

Tutaj opisujemy inne powszechne choroby alergiczne, takie jak anafilaksja (226<\/a>), atopowe zapalenie sk\u00f3ry 4<\/a>(4) i alergiczny nie\u017cyt nosa (227<\/a>). W mysim modelu pasywnej anafilaksji sk\u00f3rnej (226<\/a>) wiele mechanizm\u00f3w zak\u0142\u00f3cenia oko\u0142odobowego obni\u017cy\u0142o pr\u00f3g reakcji alergicznych i zmieni\u0142o rytmiczny wz\u00f3r reakcji; obejmowa\u0142y mutacje Per2<\/em>Per2, specyficzn\u0105 mutacj\u0119 zegara<\/em> limfocyt\u00f3w tucznych i ograniczone czasowo (w okresie odpoczynku) u myszy (228<\/a> \u2013 230<\/a>). Potwierdza to hipotez\u0119, \u017ce zak\u0142\u00f3cenie oko\u0142odobowe spowodowane wieloma mechanizmami mo\u017ce zwi\u0119ksza\u0107 ryzyko ci\u0119\u017ckiej reakcji alergicznej.<\/p>\n\n\n\n

Ze wzgl\u0119du na nocn\u0105 dominacj\u0119 choroby alergicznej 4<\/a>(4), stopie\u0144 zaburze\u0144 nocnych definiuje poziom ci\u0119\u017cko\u015bci choroby w przypadku astmy i alergicznego nie\u017cytu nosa i bezpo\u015brednio wp\u0142ywa na decyzje dotycz\u0105ce leczenia przez lekarzy 231<\/a>(231-323<\/a>). Ukierunkowanie na choroby alergiczne powinno obejmowa\u0107 ocen\u0119 czasu objaw\u00f3w, takich jak zaostrzenie astmy, klasycznie oko\u0142o 4 rano (czas pracy p\u0142uc i zwi\u0119kszona liczba limfocyt\u00f3w w p\u0142ucach) (234<\/a>, 235<\/a>235). Objawy alergicznego zapalenia b\u0142ony nie\u017cytowej nosa osi\u0105gaj\u0105 szczyt mi\u0119dzy 4 a 6 rano, w czasie, gdy liczba py\u0142k\u00f3w jest wysoka; pacjent jest poziomy (sleeing); i kiedy rytmy zapalne s\u0105 wzrosn\u0105 w g\u00f3r\u0119 – z kt\u00f3rych wszystkie mog\u0105 zwi\u0119kszy\u0107 obrz\u0119k g\u00f3rnych dr\u00f3g oddechowych (227<\/a>). Objawy zapalenia sk\u00f3ry (wypryska) r\u00f3wnie\u017c wydaj\u0105 si\u0119 osi\u0105ga\u0107 szczyt wieczorem, a nocne drapie\u017cne osi\u0105ga szczyt oko\u0142o 3 godziny po \u015bcie\u017cu (236<\/a>).<\/p>\n\n\n\n

Przedkliniczne testy na ludziach r\u00f3wnie\u017c zebra\u0142y dowody potwierdzaj\u0105ce strategi\u0119 terapeutyczn\u0105 \u201eprzeci\u0105gania zegara\u201d, na przyk\u0142ad poprzez selektywny inhibitor kinazy kazeinowej. W kom\u00f3rkach tucznych ma to podobne dzia\u0142anie do kortykosteroidu, tj. wyst\u0119puje supresja reakcji alergicznych za po\u015brednictwem IgE w kom\u00f3rkach tucznych myszy i zmniejszenie reaktywno\u015bci basofil\u00f3w u ludzkich bazofil\u00f3w pacjent\u00f3w z alergicznym zapaleniem b\u0142ony alergicznej (237<\/a>). Sugeruje to ekscytuj\u0105c\u0105 rol\u0119 terapeut\u00f3w oko\u0142odobowych w zwalczaniu chor\u00f3b alergicznych i immunologicznych. W mysim modelu zw\u0142\u00f3knienia p\u0142uc, odurzenie genu zegara przez hamowanie Rev-Erba<\/em> mo\u017ce hamowa\u0107 aktywacj\u0119 miofiroli i potencjalnie zapobiega\u0107 zw\u0142\u00f3knieniu (238<\/a>).<\/p>\n\n\n\n

Wnioski:<\/h2>\n\n\n\n

Badania „od \u0142awy do \u0142\u00f3\u017cka” tj. od teorii do praktyki okre\u015blonej grupy populacji podkre\u015blaj\u0105 wielko\u015b\u0107 i wzajemne ze sob\u0105 powi\u0105zania pomi\u0119dzy zaburzeniem rytmu dobowego w powsta\u0142ych chorobach maj\u0105cych zwi\u0105zek z cyklem oko\u0142odobowym oraz w praktyce wp\u0142ywu cyklu oko\u0142odobowego do zapobiegania i optymalizacji zdrowia indywidualnego i spo\u0142ecznego. <\/strong>Opr\u00f3cz specyficznych dla choroby skutk\u00f3w zaburze\u0144 oko\u0142odobowych, efekty transdiagnostyczne s\u0105 zauwa\u017cane w wyniku okre\u015blonych koneksji snu \/ oko\u0142odobowe (np. p\u00f3\u017any \/ wieczorny chronotyp, spo\u0142eczny „jet lag”). Bior\u0105c to pod uwag\u0119, niekorzystne wyniki zdrowotne s\u0105 ma\u0142o prawdopodobne, aby wyst\u0105pi\u0142y w izolacji, a strategie terapeutyczne, takie jak suplementacja melatoniny lub terapia \u015bwiat\u0142em, mog\u0105 by\u0107 zharmonizowane w leczeniu wielu schorze\u0144. Jednak niewiele bada\u0144 klinicznych przeprowadzono z jedynie s\u0142abymi zaleceniami dotycz\u0105cymi leczenia zaburze\u0144 oko\u0142odobowych.<\/p>\n\n\n\n

Odkrycie genetycznych podstaw rytmu dobowego, wraz z odkryciami, \u017ce ta maszyna genetyczna zegara istnieje w praktycznie wszystkich kom\u00f3rkach i tkankach oraz reguluje procesy metaboliczne, odporno\u015bciowe i neuronowe i szlaki, zasadniczo zmieni\u0142o nasze spojrzenie na znaczenie zdrowia oko\u0142odobowego w medycynie<\/strong>. Medycyna oko\u0142odobowa jest stosunkowo now\u0105 koncepcj\u0105, ale szybko nabiera rozp\u0119du na ca\u0142ym \u015bwiecie. R\u00f3wnolegle z badaniami translacyjnym istnieje wyra\u017ana potrzeba identyfikacji biomarker\u00f3w, kt\u00f3re s\u0105 istotne klinicznie, ale tak\u017ce skalowalne na poziomie populacji. Szybki rozw\u00f3j technologii do urz\u0105dze\u0144 do noszenia i czujnik\u00f3w \u015brodowiskowych, w po\u0142\u0105czeniu ze sztuczn\u0105 inteligencj\u0105, pozwoli nam oceni\u0107 czas oko\u0142odobowy wielu rytm\u00f3w na r\u00f3\u017cnych poziomach organizacyjnych w czasie rzeczywistym, aby uzyska\u0107 wgl\u0105d w interakcje mi\u0119dzy \u015brodowiskiem, zachowaniem oraz zegarami centralnymi i obwodowymi w zdrowiu i chorobie. Wreszcie, potrzebne s\u0105 badania kliniczne i zw\u0119\u017cenie luki „od \u0142awki od \u0142\u00f3\u017cka”. Na przyk\u0142ad, chocia\u017c oko\u0142o 1000 gen\u00f3w jest zaanga\u017cowanych jako cele lek\u00f3w lub w metabolizmie lek\u00f3w \/ transport (239<\/a>), tylko kilka z najcz\u0119\u015bciej przepisywanych terapii w medycynie ma wskazania do podawania (240<\/a>). Nie dzieje si\u0119 tak dlatego, \u017ce terapie nie dzia\u0142aj\u0105 lepiej z podaniem czasu, ale raczej dlatego, \u017ce w badaniach klinicznych brakuje okre\u015blenia optymalnego czasu. Mamy dobry plan, jak zintegrowa\u0107 czas oko\u0142odobowy w medycynie, a teraz jest czas, aby przyspieszy\u0107 badania specyficzne dla choroby.<\/p>\n\n\n\n

Podzi\u0119kowanie<\/h2>\n\n\n\n

Autorzy przyjmuj\u0105 do wiadomo\u015bci finansowanie w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b: ABF otrzyma\u0142o dofinansowanie od NIH (grant 5K23AR075108); PCZ otrzyma\u0142o dofinansowanie z NIH (g\u0142. R01-HL140580, P01-AG01011412; R01-AG059291, T32-HL007909); KLK otrzyma\u0142 dofinansowanie z NIH (g\u0142. R01-AG091411, P01-AG01-010111,41)<\/p>\n\n\n\n

Prawa autorskie:<\/strong> 2021, Ameryka\u0144skie Towarzystwo Bada\u0144 Klinicznych.<\/p>\n\n\n\n

Informacje referencyjne:<\/strong> J. Clin Invest<\/em>. 2021;131(19):e148286.https:\/\/doi.org\/10.1172\/JCI148286.<\/p>\n\n\n\n

Bibliografia:<\/h2>\n\n\n\n

1. Vetter C. Circadian disruption: what do we actually mean? Eur J Neurosci. 2020;51(1):531\u2013550. doi: 10.1111\/ejn.14255. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

2. Sletten TL, et al. Health consequences of circadian disruption. Sleep. 2020;43(1):zsz194. doi: 10.1093\/sleep\/zsz194. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

3. Chellappa SL, et al. Circadian misalignment increases mood vulnerability in simulated shift work. Sci Rep. 2020;10(1):18614. doi: 10.1038\/s41598-020-75245-9. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

4. Fishbein AB, et al. Nocturnal eczema: review of sleep and circadian rhythms in children with atopic dermatitis and future research directions. J Allergy Clin Immunol. 2015;136(5):1170\u20131177. doi: 10.1016\/j.jaci.2015.08.028. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

5. Wang R, et al. Asthma diagnosis: into the fourth dimension. Thorax. 2021;76(6):624\u2013631. doi: 10.1136\/thoraxjnl-2020-216421. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

6. Scheer FA, et al. Adverse metabolic and cardiovascular consequences of circadian misalignment. Proc Natl Acad Sci U S A. 2009;106(11):4453\u20134458. doi: 10.1073\/pnas.0808180106. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

7. Abbott SM, et al. Circadian disruption and human health: a bidirectional relationship. Eur J Neurosci. 2020;51(1):567\u2013583. doi: 10.1111\/ejn.14298. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

8. Crowley SJ, Eastman CI. Human adolescent phase response curves to bright white light. J Biol Rhythms. 2017;32(4):334\u2013344. doi: 10.1177\/0748730417713423. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

9. Luboshitzky R, et al. Actigraphic sleep-wake patterns and urinary 6-sulfatoxymelatonin excretion in patients with Alzheimer\u2019s disease. Chronobiol Int. 2001;18(3):513\u2013524. doi: 10.1081\/CBI-100103973. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

10. Uberos J, et al. Normalization of the sleep-wake pattern and melatonin and 6-sulphatoxy-melatonin levels after a therapeutic trial with melatonin in children with severe epilepsy. J Pineal Res. 2011;50(2):192\u2013196. [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

11. U.S. Bureau of Labor Statistics. Job Flexibilities and Work Schedules Summary. https:\/\/www.bls.gov\/news.release\/flex2.nr0.htm<\/a> Updated September 24, 2019. Accessed August 18, 2021.<\/p>\n\n\n\n

12. Mendell MJ, et al. Improving the health of workers in indoor environments: priority research needs for a national occupational research agenda. Am J Public Health. 2002;92(9):1430\u20131440. doi: 10.2105\/AJPH.92.9.1430. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

13. Chepesiuk R. Missing the dark: health effects of light pollution. Environ Health Perspect. 2009;117(1):A20\u2013A27. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

14. Vincent GK, Velkoff VA. The Next Four Decades: The Older Population in the United States: 2010 to 2050<\/em>. US Census Bureau; 2010. [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

15. Kolla BP, et al. Increased patient safety-related incidents following the transition into daylight savings time. J Gen Intern Med. 2021;36(1):51\u201354. doi: 10.1007\/s11606-020-06090-9. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

16. Knutson KL, von Schantz M. Associations between chronotype, morbidity and mortality in the UK Biobank cohort. Chronobiol Int. 2018;35(8):1045\u20131053. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

17. Centers for Disease Control and Prevention. Aircrew Safety & Health: Circaduab Rhythm Disruption (Jet Lag). https:\/\/www.cdc.gov\/niosh\/topics\/aircrew\/jet lag.html<\/a> Updated May 9, 2017. Accessed August 18, 2021.<\/p>\n\n\n\n

18. Videnovic A, Zee PC. Consequences of circadian disruption on neurologic health. Sleep Med Clin. 2015;10(4):469\u2013480. doi: 10.1016\/j.jsmc.2015.08.004. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

19. Lorsung E, et al. Biological timing and neurodevelopmental disorders: a role for circadian dysfunction in autism spectrum disorders. Front Neurosci. 2021;15:642745. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

20. Yang Z, et al. Circadian-relevant genes are highly polymorphic in autism spectrum disorder patients. Brain Dev. 2016;38(1):91\u201399. doi: 10.1016\/j.braindev.2015.04.006. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

21. Logan RW, McClung CA. Rhythms of life: circadian disruption and brain disorders across the lifespan. Nat Rev Neurosci. 2019;20(1):49\u201365. doi: 10.1038\/s41583-018-0088-y. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

22. Lacaria M, et al. Circadian abnormalities in mouse models of Smith-Magenis syndrome: evidence for involvement of RAI1. Am J Med Genet A. 2013;161a(7):1561\u20131568. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

23. Smith ACM, et al. Twenty-four-hour motor activity and body temperature patterns suggest altered central circadian timekeeping in Smith-Magenis syndrome, a neurodevelopmental disorder. Am J Med Genet A. 2019;179(2):224\u2013236. doi: 10.1002\/ajmg.a.61003. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

24. De Leersnyder H, et al. \u03b21<\/sub>-Adrenergic antagonists improve sleep and behavioural disturbances in a circadian disorder, Smith-Magenis syndrome. J Med Genet. 2001;38(9):586\u2013590. doi: 10.1136\/jmg.38.9.586. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

25. Woodford EC, et al. Endogenous melatonin and sleep in individuals with Rare Genetic Neurodevelopmental Disorders (RGND): a systematic review. Sleep Med Rev. 2021;57(rgnd):101433. [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

26. Mundey K, et al. Phase-dependent treatment of delayed sleep phase syndrome with melatonin. Sleep. 2005;28(10):1271\u20131278. doi: 10.1093\/sleep\/28.10.1271. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

27. Harps\u00f8e NG, et al. Clinical pharmacokinetics of melatonin: a systematic review. Eur J Clin Pharmacol. 2015;71(8):901\u2013909. doi: 10.1007\/s00228-015-1873-4. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

28. Malow BA, et al. Sleep, growth, and puberty after 2 years of prolonged-release melatonin in children with autism spectrum disorder. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry. 2021;60(2):252\u2013261. doi: 10.1016\/j.jaac.2019.12.007. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

29. Leng Y, et al. Association of circadian abnormalities in older adults with an increased risk of developing Parkinson disease. JAMA Neurol. 2020;77(10):1270\u20131278. doi: 10.1001\/jamaneurol.2020.1623. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

30. Lim AS, et al. Sleep fragmentation and the risk of incident Alzheimer\u2019s disease and cognitive decline in older persons. Sleep. 2013;36(7):1027\u20131032. doi: 10.5665\/sleep.2802. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

31. Musiek ES, Holtzman DM. Mechanisms linking circadian clocks, sleep, and neurodegeneration. Science. 2016;354(6315):1004\u20131008. doi: 10.1126\/science.aah4968. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

32. Kudo T, et al. Circadian dysfunction in a mouse model of Parkinson\u2019s disease. Exp Neurol. 2011;232(1):66\u201375. doi: 10.1016\/j.expneurol.2011.08.003. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

33. Ruan GX, et al. An autonomous circadian clock in the inner mouse retina regulated by dopamine and GABA. PLoS Biol. 2008;6(10):e249. doi: 10.1371\/journal.pbio.0060249. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

34. Sakamoto K, et al. Dopamine regulates melanopsin mRNA expression in intrinsically photosensitive retinal ganglion cells. Eur J Neurosci. 2005;22(12):3129\u20133136. doi: 10.1111\/j.1460-9568.2005.04512.x. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

35. Fifel K, et al. Alteration of daily and circadian rhythms following dopamine depletion in MPTP treated non-human primates. PLoS One. 2014;9(1):e86240. doi: 10.1371\/journal.pone.0086240. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

36. Videnovic A, et al. Circadian melatonin rhythm and excessive daytime sleepiness in Parkinson disease. JAMA Neurol. 2014;71(4):463\u2013469. doi: 10.1001\/jamaneurol.2013.6239. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

37. Liu Y, et al. Recent progress in non-motor features of Parkinson\u2019s disease with a focus on circadian rhythm dysregulation. Neurosci Bull. 2021;37(7):1010\u20131024. doi: 10.1007\/s12264-021-00711-x. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

38. Fifel K, Videnovic A. Circadian and sleep dysfunctions in neurodegenerative disorders-an update. Front Neurosci. 2020;14:627330. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

39. Nyholm D, et al. Circadian rhythmicity in levodopa pharmacokinetics in patients with Parkinson disease. Clin Neuropharmacol. 2010;33(4):181\u2013185. doi: 10.1097\/WNF.0b013e3181e70f7a. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

40. Kim R, Reed MC. A mathematical model of circadian rhythms and dopamine. Theor Biol Med Model. 2021;18(1):8. doi: 10.1186\/s12976-021-00139-w. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

41. Slominski AT, et al. How UV light touches the brain and endocrine system through skin, and why. Endocrinology. 2018;159(5):1992\u20132007. doi: 10.1210\/en.2017-03230. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

42. Videnovic A, et al. Timed light therapy for sleep and daytime sleepiness associated with Parkinson disease: a randomized clinical trial. JAMA Neurol. 2017;74(4):411\u2013418. doi: 10.1001\/jamaneurol.2016.5192. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

43. Endo T, et al. Bright light improves sleep in patients with Parkinson\u2019s disease: possible role of circadian restoration. Sci Rep. 2020;10(1):7982. doi: 10.1038\/s41598-020-64645-6. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

44. P\u00e9rez-Lloret S, Cardinali DP. Melatonin as a chronobiotic and cytoprotective agent in Parkinson\u2019s disease. Front Pharmacol. 2021;12:650597. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

45. La Morgia C, et al. Retinal ganglion cells and circadian rhythms in Alzheimer\u2019s disease, Parkinson\u2019s disease, and beyond. Front Neurol. 2017;8:162. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

46. Gibson EM, et al. Aging in the circadian system: considerations for health, disease prevention and longevity. Exp Gerontol. 2009;44(1-2):51\u201356. doi: 10.1016\/j.exger.2008.05.007. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

47. Hofman MA, Swaab DF. Alterations in circadian rhythmicity of the vasopressin-producing neurons of the human suprachiasmatic nucleus (SCN) with aging. Brain Res. 1994;651(1-2):134\u2013142. doi: 10.1016\/0006-8993(94)90689-0. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

48. Yamazaki S, et al. Effects of aging on central and peripheral mammalian clocks. Proc Natl Acad Sci U S A. 2002;99(16):10801\u201310806. doi: 10.1073\/pnas.152318499. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

49. Turner PL, Mainster MA. Circadian photoreception: ageing and the eye\u2019s important role in systemic health. Br J Ophthalmol. 2008;92(11):1439\u20131444. doi: 10.1136\/bjo.2008.141747. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

50. Lim AS, et al. Increased fragmentation of rest-activity patterns is associated with a characteristic pattern of cognitive impairment in older individuals. Sleep. 2012;35(5):633\u2013640. doi: 10.5665\/sleep.1820. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

51. Wang JL, et al. Suprachiasmatic neuron numbers and rest-activity circadian rhythms in older humans. Ann Neurol. 2015;78(2):317\u2013322. doi: 10.1002\/ana.24432. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

52. Chen CY, et al. Effects of aging on circadian patterns of gene expression in the human prefrontal cortex. Proc Natl Acad Sci U S A. 2016;113(1):206\u2013211. doi: 10.1073\/pnas.1508249112. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

53. Cermakian N, et al. Circadian clock gene expression in brain regions of Alzheimer\u2019s disease patients and control subjects. J Biol Rhythms. 2011;26(2):160\u2013170. doi: 10.1177\/0748730410395732. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

54. Park JE, et al. Differential associations of age and Alzheimer\u2019s disease with sleep and rest-activity rhythms across the adult lifespan. Neurobiol Aging. 2021;101:141\u2013149. doi: 10.1016\/j.neurobiolaging.2021.01.006. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

55. Witting W, et al. Alterations in the circadian rest-activity rhythm in aging and Alzheimer\u2019s disease. Biol Psychiatry. 1990;27(6):563\u2013572. doi: 10.1016\/0006-3223(90)90523-5. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

56. Loh DH, et al. Misaligned feeding impairs memories. Elife. 2015;4:e09460. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

57. Song J, et al. Time-restricted feeding alters isoflurane-induced memory deficits. Transl Neurosci. 2020;11(1):341\u2013355. doi: 10.1515\/tnsci-2020-0130. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

58. Monje FJ, et al. Disrupted ultradian activity rhythms and differential expression of several clock genes in interleukin-6-deficient mice. Front Neurol. 2017;8:99. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

59. Stevanovic K, et al. Disruption of normal circadian clock function in a mouse model of tauopathy. Exp Neurol. 2017;294:58\u201367. doi: 10.1016\/j.expneurol.2017.04.015. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

60. Kim SJ, et al. Positive effect of timed blue-enriched white light on sleep and cognition in patients with mild and moderate Alzheimer\u2019s disease. Sci Rep. 2021;11(1):10174. doi: 10.1038\/s41598-021-89521-9. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

61. Cardoso FDS, et al. Therapeutic potential of photobiomodulation in Alzheimer\u2019s disease: a systematic review. J Lasers Med Sci. 2020;11(suppl 1):S16\u2013S22. doi: 10.34172\/jlms.2020.S3. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

62. Cordone S, et al. Sleep-based interventions in Alzheimer\u2019s disease: promising approaches from prevention to treatment along the disease trajectory. Pharmaceuticals (Basel) 2021;14(4):383. doi: 10.3390\/ph14040383. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

63. Ancoli-Israel S, et al. Increased light exposure consolidates sleep and strengthens circadian rhythms in severe Alzheimer\u2019s disease patients. Behav Sleep Med. 2003;1(1):22\u201336. doi: 10.1207\/S15402010BSM0101_4. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

64. Sumsuzzman DM, et al. Neurocognitive effects of melatonin treatment in healthy adults and individuals with Alzheimer\u2019s disease and insomnia: a systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Neurosci Biobehav Rev. 2021;127:459\u2013473. doi: 10.1016\/j.neubiorev.2021.04.034. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

65. McCleery J, et al. Pharmacotherapies for sleep disturbances in dementia. Cochrane Database Syst Rev. 2016;11(11):CD009178. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

66. Jones SG, Benca RM. Circadian disruption in psychiatric disorders. Sleep Med Clin. 2015;10(4):481\u2013493. doi: 10.1016\/j.jsmc.2015.07.004. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

67. Walker WH, et al. Circadian rhythm disruption and mental health. Transl Psychiatry. 2020;10(1):28. doi: 10.1038\/s41398-020-0694-0. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

68. Lewy AJ, et al. The circadian basis of winter depression. Proc Natl Acad Sci U S A. 2006;103(19):7414\u20137419. doi: 10.1073\/pnas.0602425103. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

69. Emens JS, et al. Circadian rhythm in negative affect: implications for mood disorders. Psychiatry Res. 2020;293:113337. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

70. Robillard R, et al. Sleep-wake cycle and melatonin rhythms in adolescents and young adults with mood disorders: comparison of unipolar and bipolar phenotypes. Eur Psychiatry. 2013;28(7):412\u2013416. doi: 10.1016\/j.eurpsy.2013.04.001. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

71. Murray JM, et al. Prevalence of circadian misalignment and its association with depressive symptoms in delayed sleep phase disorder. Sleep. 2017;40(1):zsw002. [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

72. Carpenter JS, et al. Circadian depression: a mood disorder phenotype. Neurosci Biobehav Rev. 2021;126:79\u2013101. doi: 10.1016\/j.neubiorev.2021.02.045. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

73. Siemann JK, et al. Rhythms, reward, and blues: consequences of circadian photoperiod on affective and reward circuit function. Neuroscience. 2021;457:220\u2013234. doi: 10.1016\/j.neuroscience.2020.12.010. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

74. LeGates TA, Kvarta MD. Illuminating a path from light to depression. Nat Neurosci. 2020;23(7):785\u2013787. doi: 10.1038\/s41593-020-0659-x. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

75. LeGates TA, et al. Aberrant light directly impairs mood and learning through melanopsin-expressing neurons. Nature. 2012;491(7425):594\u2013598. doi: 10.1038\/nature11673. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

76. McGlashan EM, et al. Afraid of the dark: light acutely suppresses activity in the human amygdala. PLoS One. 2021;16(6):e0252350. doi: 10.1371\/journal.pone.0252350. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

77. Li JZ, et al. Circadian patterns of gene expression in the human brain and disruption in major depressive disorder. Proc Natl Acad Sci U S A. 2013;110(24):9950\u20139955. doi: 10.1073\/pnas.1305814110. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

78. Partonen T. Clock gene variants in mood and anxiety disorders. J Neural Transm (Vienna) 2012;119(10):1133\u20131145. doi: 10.1007\/s00702-012-0810-2. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

79. Liberman AR, et al. Modeling strengthens molecular link between circadian polymorphisms and major mood disorders. J Biol Rhythms. 2018;33(3):318\u2013336. doi: 10.1177\/0748730418764540. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

80. Daghlas I, et al. Genetically proxied diurnal preference, sleep timing, and risk of major depressive disorder. JAMA Psychiatry. 2021;78(8):903\u2013910. doi: 10.1001\/jamapsychiatry.2021.0959. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

81. McGlashan EM, et al. The SSRI citalopram increases the sensitivity of the human circadian system to light in an acute dose. Psychopharmacology (Berl) 2018;235(11):3201\u20133209. doi: 10.1007\/s00213-018-5019-0. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

82. McCarthy MJ, et al. Chronotype and cellular circadian rhythms predict the clinical response to lithium maintenance treatment in patients with bipolar disorder. Neuropsychopharmacology. 2019;44(3):620\u2013628. doi: 10.1038\/s41386-018-0273-8. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

83. Mishra HK, et al. Circadian rhythms in bipolar disorder patient-derived neurons predict lithium response: preliminary studies. Mol Psychiatry. doi: 10.1038\/s41380-021-01048-7. [published online March 5, 2021]. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

84. McCarthy MJ, et al. Genetic and clinical factors predict lithium\u2019s effects on PER2 gene expression rhythms in cells from bipolar disorder patients. Transl Psychiatry. 2013;3(10):e318. doi: 10.1038\/tp.2013.90. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

85. Geoffroy PA, et al. Efficacy of light therapy versus antidepressant drugs, and of the combination versus monotherapy, in major depressive episodes: a systematic review and meta-analysis. Sleep Med Rev. 2019;48:101213. [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

86. Tseng PT, et al. Light therapy in the treatment of patients with bipolar depression: a meta-analytic study. Eur Neuropsychopharmacol. 2016;26(6):1037\u20131047. doi: 10.1016\/j.euroneuro.2016.03.001. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

87. Hirakawa H, et al. Adjunctive bright light therapy for treating bipolar depression: a systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Brain Behav. 2020;10(12):e01876. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

88. Wang S, et al. Bright light therapy in the treatment of patients with bipolar disorder: a systematic review and meta-analysis. PLoS One. 2020;15(5):e0232798. doi: 10.1371\/journal.pone.0232798. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

89. Bedrosian TA, Nelson RJ. Timing of light exposure affects mood and brain circuits. Transl Psychiatry. 2017;7(1):e1017. doi: 10.1038\/tp.2016.262. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

90. Maruani J, Geoffroy PA. Bright light as a personalized precision treatment of mood disorders. Front Psychiatry. 2019;10:85. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

91. Nussbaumer-Streit B, et al. Light therapy for preventing seasonal affective disorder. Cochrane Database Syst Rev. 2019;3(3):CD011269. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

92. Fargason RE, et al. Correcting delayed circadian phase with bright light therapy predicts improvement in ADHD symptoms: A pilot study. J Psychiatr Res. 2017;91:105\u2013110. doi: 10.1016\/j.jpsychires.2017.03.004. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

93. van Andel E, et al. Effects of chronotherapy on circadian rhythm and ADHD symptoms in adults with attention-deficit\/hyperactivity disorder and delayed sleep phase syndrome: a randomized clinical trial. Chronobiol Int. 2021;38(2):260\u2013269. doi: 10.1080\/07420528.2020.1835943. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

94. Panda S. Circadian physiology of metabolism. Science. 2016;354(6315):1008\u20131015. doi: 10.1126\/science.aah4967. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

95. Bass J. Circadian topology of metabolism. Nature. 2012;491(7424):348\u2013356. doi: 10.1038\/nature11704. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

96. Bass J, Takahashi JS. Circadian integration of metabolism and energetics. Science. 2010;330(6009):1349\u20131354. doi: 10.1126\/science.1195027. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

97. Allada R, Bass J. Circadian mechanisms in medicine. N Eng J Med. 2021;384(6):550\u2013561. doi: 10.1056\/NEJMra1802337. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

98. Knutson KL, et al. Association between sleep timing, obesity, diabetes: the Hispanic community health study\/study of Latinos (HCHS\/SOL) Cohort Study. Sleep. 2017;40(4):zsx014. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

99. Turek FW, et al. Obesity and metabolic syndrome in circadian Clock mutant mice. Science. 2005;308(5724):1043\u20131045. doi: 10.1126\/science.1108750. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

100. Maury E. Off the clock: from circadian disruption to metabolic disease. Int J Mol Sci. 2019;20(7):1597. doi: 10.3390\/ijms20071597. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

101. Parsons MJ, et al. Social jet lag, obesity and metabolic disorder: investigation in a cohort study. Int J Obes (Lond) 2015;39(5):842\u2013848. doi: 10.1038\/ijo.2014.201. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

102. Yu JH, et al. Evening chronotype is associated with metabolic disorders and body composition in middle-aged adults. J Clin Endocrinol Metab. 2015;100(4):1494\u20131502. doi: 10.1210\/jc.2014-3754. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

103. Merikanto I, et al. Associations of chronotype and sleep with cardiovascular diseases and type 2 diabetes. Chronobiol Int. 2013;30(4):470\u2013477. doi: 10.3109\/07420528.2012.741171. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

104. Reutrakul S, et al. Chronotype is independently associated with glycemic control in type 2 diabetes. Diabetes Care. 2013;36(9):2523\u20132529. doi: 10.2337\/dc12-2697. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

105. Iwasaki M, et al. Morningness-eveningness questionnaire score correlates with glycated hemoglobin in middle-aged male workers with type 2 diabetes mellitus. J Diabetes Investig. 2013;4(4):376\u2013381. doi: 10.1111\/jdi.12047. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

106. Osonoi Y, et al. Morningness-eveningness questionnaire score and metabolic parameters in patients with type 2 diabetes mellitus. Chronobiol Int. 2014;31(9):1017\u20131023. doi: 10.3109\/07420528.2014.943843. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

107. Morris CJ, et al. Endogenous circadian system and circadian misalignment impact glucose tolerance via separate mechanisms in humans. Proc Natl Acad Sci U S A. 2015;112(17):E2225\u2013E2234. doi: 10.1073\/pnas.1418955112. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

108. Leproult R, et al. Circadian misalignment augments markers of insulin resistance and inflammation, independently of sleep loss. Diabetes. 2014;63(6):1860\u20131869. doi: 10.2337\/db13-1546. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

109. Qian J, et al. Differential effects of the circadian system and circadian misalignment on insulin sensitivity and insulin secretion in humans. Diabetes Obes Metab. 2018;20(10):2481\u20132485. doi: 10.1111\/dom.13391. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

110. Wefers J, et al. Circadian misalignment induces fatty acid metabolism gene profiles and compromises insulin sensitivity in human skeletal muscle. Proc Natl Acad Sci U S A. 2018;115(30):7789\u20137794. doi: 10.1073\/pnas.1722295115. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

111. Facco FL, et al. Objectively measured short sleep duration and later sleep midpoint in pregnancy are associated with a higher risk of gestational diabetes. Am J Obstet Gynecol. 2017;217(4):447.e1\u2013447.e13. doi: 10.1016\/j.ajog.2017.05.066. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

112. Cheung IN, et al. Morning and evening blue-enriched light exposure alters metabolic function in normal weight adults. PLoS One. 2016;11(5):e0155601. doi: 10.1371\/journal.pone.0155601. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

113. Plano SA, et al. Circadian and metabolic effects of light: implications in weight homeostasis and health. Front Neurol. 2017;8:558. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

114. Melanson EL, et al. Daytime bright light exposure, metabolism, and individual differences in wake and sleep energy expenditure during circadian entrainment and misalignment. Neurobiol Sleep Circadian Rhythms. 2018;4:49\u201356. doi: 10.1016\/j.nbscr.2017.12.002. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

115. Baron KG, et al. Role of sleep timing in caloric intake and BMI. Obesity (Silver Spring) 2011;19(7):1374\u20131381. doi: 10.1038\/oby.2011.100. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

116. Baron KG, et al. Circadian timing and alignment in healthy adults: associations with BMI, body fat, caloric intake and physical activity. Int J Obes (Lond) 2017;41(2):203\u2013209. doi: 10.1038\/ijo.2016.194. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

117. Culnan E, et al. Meal timing relative to DLMO: associations with BMI and body fat. Sleep Health. 2021;7(3):339\u2013344. doi: 10.1016\/j.sleh.2021.01.001. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

118. Riestra P, et al. Circadian CLOCK gene polymorphisms in relation to sleep patterns and obesity in African Americans: findings from the Jackson heart study. BMC Genet. 2017;18(1):58. doi: 10.1186\/s12863-017-0522-6. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

119. Meng Y, et al. Sex modifies the association between the CLOCK variant rs1801260 and BMI in school-age children. PLoS One. 2020;15(8):e0236991. doi: 10.1371\/journal.pone.0236991. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

120. Loria-Kohen V, et al. Polymorphism in the CLOCK gene may influence the effect of fat intake reduction on weight loss. Nutrition. 2016;32(4):453\u2013460. doi: 10.1016\/j.nut.2015.10.013. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

121. Tchio C, et al. Association between MTNR1B polymorphisms and obesity in African American: findings from the Jackson Heart Study. BMC Med Genomics. 2021;14(1):136. doi: 10.1186\/s12920-021-00983-2. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

122. Lane JM, et al. Impact of common diabetes risk variant in MTNR1B on sleep, circadian, and melatonin physiology. Diabetes. 2016;65(6):1741\u20131751. doi: 10.2337\/db15-0999. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

123. Garaulet M, et al. Common type 2 diabetes risk variant in MTNR1B worsens the deleterious effect of melatonin on glucose tolerance in humans. Metabolism. 2015;64(12):1650\u20131657. doi: 10.1016\/j.metabol.2015.08.003. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

124. Lyssenko V, et al. Common variant in MTNR1B associated with increased risk of type 2 diabetes and impaired early insulin secretion. Nat Genet. 2009;41(1):82\u201388. doi: 10.1038\/ng.288. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

125. Prokopenko I, et al. Variants in MTNR1B influence fasting glucose levels. Nat Genet. 2009;41(1):77\u201381. doi: 10.1038\/ng.290. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

126. Lopez-Minguez J, et al. Late dinner impairs glucose tolerance in MTNR1B risk allele carriers: a randomized, cross-over study. Clin Nutr. 2018;37(4):1133\u20131140. doi: 10.1016\/j.clnu.2017.04.003. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

127. McHill AW, et al. Impact of circadian misalignment on energy metabolism during simulated nightshift work. Proc Natl Acad Sci U S A. 2014;111(48):17302\u201317307. doi: 10.1073\/pnas.1412021111. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

128. Qian J, et al. Sex differences in the circadian misalignment effects on energy regulation. Proc Natl Acad Sci U S A. 2019;116(47):23806\u201323812. doi: 10.1073\/pnas.1914003116. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

129. Eriksson AK, et al. Work stress, sense of coherence, and risk of type 2 diabetes in a prospective study of middle-aged Swedish men and women. Diabetes Care. 2013;36(9):2683\u20132689. doi: 10.2337\/dc12-1738. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

130. Pan A, et al. Rotating night shift work and risk of type 2 diabetes: two prospective cohort studies in women. PLoS Med. 2011;8(12):e1001141. doi: 10.1371\/journal.pmed.1001141. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

131. Ha M, Park J. Shiftwork and metabolic risk factors of cardiovascular disease. J Occup Health. 2005;47(2):89\u201395. doi: 10.1539\/joh.47.89. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

132. Khosravipour M, et al. A systematic review and meta-analysis of the association between shift work and metabolic syndrome: the roles of sleep, gender, and type of shift work. Sleep Med Rev. 2021;57:101427. [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

133. Roenneberg T, et al. Social jet lag and obesity. Curr Biol. 2012;22(10):939\u2013943. doi: 10.1016\/j.cub.2012.03.038. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

134. Chaix A, et al. Time-restricted feeding is a preventative and therapeutic intervention against diverse nutritional challenges. Cell Metab. 2014;20(6):991\u20131005. doi: 10.1016\/j.cmet.2014.11.001. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

135. Sutton EF, et al. Early time-restricted feeding improves insulin sensitivity, blood pressure, and oxidative stress even without weight loss in men with prediabetes. Cell Metab. 2018;27(6):1212\u20131221. doi: 10.1016\/j.cmet.2018.04.010. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

136. Hatori M, et al. Time-restricted feeding without reducing caloric intake prevents metabolic diseases in mice fed a high-fat diet. Cell Metab. 2012;15(6):848\u2013860. doi: 10.1016\/j.cmet.2012.04.019. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

137. Rangaraj VR, et al. Association between timing of energy intake and insulin sensitivity: a cross-sectional study. Nutrients. 2020;12(2):503. doi: 10.3390\/nu12020503. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

138. McHill AW, et al. Later circadian timing of food intake is associated with increased body fat. Am J Clin Nutr. 2017;106(5):1213\u20131219. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

139. Allaf M, et al. Intermittent fasting for the prevention of cardiovascular disease. Cochrane Database Syst Rev. 2021;1(1):Cd013496. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

140. Muller JE, et al. Circadian variation in the frequency of onset of acute myocardial infarction. N Engl J Med. 1985;313(21):1315\u20131322. doi: 10.1056\/NEJM198511213132103. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

141. Elliott WJ. Circadian variation in the timing of stroke onset: a meta-analysis. Stroke. 1998;29(5):992\u2013996. doi: 10.1161\/01.STR.29.5.992. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

142. Twidale N, et al. Morning increase in the time of onset of sustained ventricular tachycardia. Am J Cardiol. 1989;64(18):1204\u20131206. doi: 10.1016\/0002-9149(89)90881-3. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

143. Edahiro R, et al. Association of lifestyle-related factors with circadian onset patterns of acute myocardial infarction: a prospective observational study in Japan. BMJ Open. 2014;4(6):e005067. doi: 10.1136\/bmjopen-2014-005067. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

144. Kanth R, et al. Circadian patterns of ST elevation myocardial infarction in the new millennium. Clin Med Res. 2013;11(2):66\u201372. doi: 10.3121\/cmr.2013.1120. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

145. Scheer FA, et al. The human endogenous circadian system causes greatest platelet activation during the biological morning independent of behaviors. PLoS One. 2011;6(9):e24549. doi: 10.1371\/journal.pone.0024549. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

146. Scheer FA, Shea SA. Human circadian system causes a morning peak in prothrombotic plasminogen activator inhibitor-1 (PAI-1) independent of the sleep\/wake cycle. Blood. 2014;123(4):590\u2013593. doi: 10.1182\/blood-2013-07-517060. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

147. Pritchett D, Reddy AB. Circadian clocks in the hematologic system. J Biol Rhythms. 2015;30(5):374\u2013388. doi: 10.1177\/0748730415592729. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

148. Morris CJ, et al. Circadian misalignment increases c-reactive protein and blood pressure in chronic shift workers. J Biol Rhythms. 2017;32(2):154\u2013164. doi: 10.1177\/0748730417697537. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

149. Morris CJ, et al. Circadian misalignment increases cardiovascular disease risk factors in humans. Proc Natl Acad Sci U S A. 2016;113(10):E1402\u2013E1411. doi: 10.1073\/pnas.1516953113. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

150. Ramsey AM, et al. Environmental circadian disruption increases stroke severity and dysregulates immune response. J Biol Rhythms. 2020;35(4):368\u2013376. doi: 10.1177\/0748730420929450. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

151. Corella D, et al. CLOCK gene variation is associated with incidence of type-2 diabetes and cardiovascular diseases in type-2 diabetic subjects: dietary modulation in the PREDIMED randomized trial. Cardiovasc Diabetol. 2016;15:4. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

152. Amano H, et al. Interleukin-6 level among shift and night workers in Japan: cross-sectional analysis of the J-HOPE Study. J Atheroscler Thromb. 2018;25(12):1206\u20131214. doi: 10.5551\/jat.42036. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

153. Rizza S, et al. Carotid intimal medial thickness in rotating night shift is related to IL1\u03b2\/IL6 axis. Nutr Metab Cardiovasc Dis. 2020;30(10):1826\u20131832. doi: 10.1016\/j.numecd.2020.05.028. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

154. Rutters F, et al. Is social jet lag associated with an adverse endocrine, behavioral, and cardiovascular risk profile? J Biol Rhythms. 2014;29(5):377\u2013383. doi: 10.1177\/0748730414550199. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

155. Lucassen EA, et al. Evening chronotype is associated with changes in eating behavior, more sleep apnea, and increased stress hormones in short sleeping obese individuals. PLoS One. 2013;8(3):e56519. doi: 10.1371\/journal.pone.0056519. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

156. Lecarpentier Y, et al. Molecular mechanisms underlying the circadian rhythm of blood pressure in normotensive subjects. Curr Hypertens Rep. 2020;22(7):50. doi: 10.1007\/s11906-020-01063-z. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

157. de la Sierra A, et al. Nocturnal hypertension or nondipping: which is better associated with the cardiovascular risk profile? Am J Hypertens. 2014;27(5):680\u2013687. doi: 10.1093\/ajh\/hpt175. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

158. Boggia J, et al. Prognostic accuracy of day versus night ambulatory blood pressure: a cohort study. Lancet. 2007;370(9594):1219\u20131229. doi: 10.1016\/S0140-6736(07)61538-4. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

159. Lurbe E, et al. Increase in nocturnal blood pressure and progression to microalbuminuria in type 1 diabetes. N Engl J Med. 2002;347(11):797\u2013805. doi: 10.1056\/NEJMoa013410. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

160. S\u0171dy \u00c1R, et al. Association of social jet lag with sleep quality and autonomic cardiac control during sleep in young healthy men. Front Neurosci. 2019;13:950. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

161. Fink AM. Measuring the effects of night-shift work on cardiac autonomic modulation: an appraisal of heart rate variability metrics. Int J Occup Med Environ Health. 2020;33(4):409\u2013425. doi: 10.13075\/ijomeh.1896.01560. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

162. Wang Y, et al. RNAseq shows an all-pervasive day-night rhythm in the transcriptome of the pacemaker of the heart. Sci Rep. 2021;11(1):3565. doi: 10.1038\/s41598-021-82202-7. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

163. Schroder EA, et al. Light phase-restricted feeding slows basal heart rate to exaggerate the type-3 long QT syndrome phenotype in mice. Am J Physiol Heart Circ Physiol. 2014;307(12):H1777\u2013H1785. doi: 10.1152\/ajpheart.00341.2014. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

164. West AC, et al. Misalignment with the external light environment drives metabolic and cardiac dysfunction. Nat Commun. 2017;8(1):417. doi: 10.1038\/s41467-017-00462-2. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

165. Eckle T, et al. Adora2b-elicited Per2 stabilization promotes a HIF-dependent metabolic switch crucial for myocardial adaptation to ischemia. Nat Med. 2012;18(5):774\u2013782. doi: 10.1038\/nm.2728. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

166. Oyama Y, et al. The circadian PER2 enhancer nobiletin reverses the deleterious effects of midazolam in myocardial ischemia and reperfusion injury. Curr Pharm Des. 2018;24(28):3376\u20133383. doi: 10.2174\/1381612824666180924102530. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

167. Bartman CM, et al. Intense light-elicited upregulation of miR-21 facilitates glycolysis and cardioprotection through Per2-dependent mechanisms. PLoS One. 2017;12(4):e0176243. doi: 10.1371\/journal.pone.0176243. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

168. G\u00fcler AD, et al. Melanopsin cells are the principal conduits for rod-cone input to non-image-forming vision. Nature. 2008;453(7191):102\u2013105. doi: 10.1038\/nature06829. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

169. Bendov\u00e1 Z, Sumov\u00e1 A. Photoperiodic regulation of PER1 and PER2 protein expression in rat peripheral tissues. Physiol Res. 2006;55(6):623\u2013632. [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

170. Oyama Y, et al. Intense light-mediated circadian cardioprotection via transcriptional reprogramming of the endothelium. Cell Rep. 2019;28(6):1471\u20131484. doi: 10.1016\/j.celrep.2019.07.020. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

171. Oyama Y, et al. Intense light as anticoagulant therapy in humans. PLoS One. 2020;15(12):e0244792. doi: 10.1371\/journal.pone.0244792. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

172. Brito LC, et al. Morning versus evening aerobic training effects on blood pressure in treated hypertension. Med Sci Sports Exerc. 2019;51(4):653\u2013662. doi: 10.1249\/MSS.0000000000001852. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

173. Hermida RC, et al. Bedtime hypertension treatment improves cardiovascular risk reduction: the Hygia Chronotherapy Trial. Eur Heart J. 2020;41(48):4565\u20134576. doi: 10.1093\/eurheartj\/ehz754. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

174. Kreutz R, et al. Disregard the reported data from the HYGIA project: blood pressure medication not to be routinely dosed at bedtime. J Hypertens. 2020;38(11):2144\u20132145. doi: 10.1097\/HJH.0000000000002671. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

175. Xie Z, et al. Chronotherapy for morning blood pressure surge in hypertensive patients: a systematic review and meta-analysis. BMC Cardiovasc Disord. 2021;21(1):274. doi: 10.1186\/s12872-021-02081-8. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

176. Bowles NP, et al. Chronotherapy for hypertension. Curr Hypetertens Rep. 2018;20(11):97. doi: 10.1007\/s11906-018-0897-4. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

177. Serinel Y, et al. Chronotherapy for hypertension in obstructive sleep apnoea (CHOSA): a randomised, double-blind, placebo-controlled crossover trial. Thorax. 2017;72(6):550\u2013558. doi: 10.1136\/thoraxjnl-2016-209504. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

178. Bobkowski W, et al. Measures of heart rate variability in 24-h ECGs depend on age but not gender of healthy children. Front Physiol. 2017;8:311. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

179. Stephenson EA, et al. Circadian and seasonal variation of malignant arrhythmias in a pediatric and congenital heart disease population. J Cardiovasc Electrophysiol. 2002;13(10):1009\u20131014. doi: 10.1046\/j.1540-8167.2002.01009.x. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

180. Kardelen F, et al. Heart rate variability and circadian variations in type 1 diabetes mellitus. Pediatr Diabetes. 2006;7(1):45\u201350. doi: 10.1111\/j.1399-543X.2006.00141.x. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

181. Wolfenstetter A, et al. Altered cardiovascular rhythmicity in children born small for gestational age. Hypertension. 2012;60(3):865\u2013870. doi: 10.1161\/HYPERTENSIONAHA.112.196949. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

182. Qian J, et al. Blunted rest-activity rhythms link to higher body mass index and inflammatory markers in children. Sleep. 2021;44(5):zsaa256. doi: 10.1093\/sleep\/zsaa256. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

183. Macumber IR, et al. The association of pediatric obesity with nocturnal non-dipping on 24-hour ambulatory blood pressure monitoring. Am J Hypertens. 2016;29(5):647\u2013652. doi: 10.1093\/ajh\/hpv147. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

184. Chang JC, et al. Nocturnal blood pressure dipping as a marker of endothelial function and subclinical atherosclerosis in pediatric-onset systemic lupus erythematosus. Arthritis Res Ther. 2020;22(1):129. doi: 10.1186\/s13075-020-02224-w. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

185. Dionne JM, et al. Blood pressure abnormalities in children with chronic kidney disease. Blood Press Monit. 2008;13(4):205\u2013209. doi: 10.1097\/MBP.0b013e3283052fd0. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

186. Crowley SJ, et al. Estimating dim light melatonin onset (DLMO) phase in adolescents using summer or school-year sleep\/wake schedules. Sleep. 2006;29(12):1632\u20131641. doi: 10.1093\/sleep\/29.12.1632. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

187. Crowley SJ, et al. A longitudinal assessment of sleep timing, circadian phase, and phase angle of entrainment across human adolescence. PLoS One. 2014;9(11):e112199. doi: 10.1371\/journal.pone.0112199. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

188. Mart\u00ednez-Lozano N, et al. Evening types have social jet lag and metabolic alterations in school-age children. Sci Rep. 2020;10(1):16747. doi: 10.1038\/s41598-020-73297-5. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

189. Mitchell JA, et al. Targeting sleep duration and timing for prevention of adolescent obesity. JAMA Pediatr. 2019;173(11):1018\u20131020. doi: 10.1001\/jamapediatrics.2019.3080. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

190. Cespedes Feliciano EM, et al. Chronotype, social jet lag, and cardiometabolic risk factors in early adolescence. JAMA Pediatr. 2019;173(11):1049\u20131057. doi: 10.1001\/jamapediatrics.2019.3089. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

191. Touitou Y, et al. Disruption of adolescents\u2019 circadian clock: the vicious circle of media use, exposure to light at night, sleep loss and risk behaviors. J Physiol Paris. 2016;110(4 pt b):467\u2013479. [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

192. Mathew GM, et al. Social jet lag, eating behaviours and BMI among adolescents in the USA. Br J Nutr. 2020;124(9):979\u2013987. doi: 10.1017\/S0007114520001804. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

193. Labrecque N, Cermakian N. Circadian clocks in the immune system. J Biol Rhythms. 2015;30(4):277\u2013290. doi: 10.1177\/0748730415577723. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

194. Cuesta M, et al. Simulated night shift disrupts circadian rhythms of immune functions in humans. J Immunol. 2016;196(6):2466\u20132475. doi: 10.4049\/jimmunol.1502422. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

195. Fortier EE, et al. Circadian variation of the response of T cells to antigen. J Immunol. 2011;187(12):6291\u20136300. doi: 10.4049\/jimmunol.1004030. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

196. Nguyen KD, et al. Circadian gene Bmal1 regulates diurnal oscillations of Ly6C(hi) inflammatory monocytes. Science. 2013;341(6153):1483\u20131488. doi: 10.1126\/science.1240636. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

197. Druzd D, et al. Lymphocyte circadian clocks control lymph node trafficking and adaptive immune responses. Immunity. 2017;46(1):120\u2013132. doi: 10.1016\/j.immuni.2016.12.011. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

198. Scheiermann C, et al. Clocking in to immunity. Nat Rev Immunol. 2018;18(7):423\u2013437. doi: 10.1038\/s41577-018-0008-4. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

199. Man K, et al. Immunity around the clock. Science. 2016;354(6315):999\u20131003. doi: 10.1126\/science.aah4966. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

200. Yu X, et al. TH17 cell differentiation is regulated by the circadian clock. Science. 2013;342(6159):727\u2013730. doi: 10.1126\/science.1243884. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

201. Spiegel K, et al. Effect of sleep deprivation on response to immunization. JAMA. 2002;288(12):1471\u20131472. [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

202. Greenberg EN, et al. Circadian control of interferon-sensitive gene expression in murine skin. Proc Natl Acad Sci U S A. 2020;117(11):5761\u20135771. doi: 10.1073\/pnas.1915773117. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

203. Castanon-Cervantes O, et al. Dysregulation of inflammatory responses by chronic circadian disruption. J Immunol. 2010;185(10):5796\u20135805. doi: 10.4049\/jimmunol.1001026. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

204. Durrington HJ, et al. The circadian clock and asthma. Thorax. 2014;69(1):90\u201392. doi: 10.1136\/thoraxjnl-2013-203482. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

205. Nakao A. Circadian regulation of the biology of allergic disease: clock disruption can promote allergy. Front Immunol. 2020;11:1237. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

206. Silva FRD, et al. Does the compromised sleep and circadian disruption of night and shiftworkers make them highly vulnerable to 2019 coronavirus disease (COVID-19)? Chronobiol Int. 2020;37(5):607\u2013617. doi: 10.1080\/07420528.2020.1756841. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

207. Goren A, et al. Clock genes may drive seasonal variation in SARS-CoV-2 infectivity: are we due for a second wave of COVID-19 in the fall? J Biol Regul Homeost Agents. 2020;34(4):1455\u20131457. [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

208. Fatima Y, et al. Shift work is associated with increased risk of COVID-19: findings from the UK Biobank cohort. J Sleep Res. doi: 10.1111\/jsr.13326. [published online March 8, 2021]. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

209. Edgar RS, et al. Cell autonomous regulation of herpes and influenza virus infection by the circadian clock. Proc Natl Acad Sci U S A. 2016;113(36):10085\u201310090. doi: 10.1073\/pnas.1601895113. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

210. Zhuang X, et al. Circadian control of hepatitis B virus replication. Nat Commun. 2021;12(1):1658. doi: 10.1038\/s41467-021-21821-0. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

211. Vitale JA, et al. Is disruption of sleep quality a consequence of severe Covid-19 infection? A case-series examination. Chronobiol Int. 2020;37(7):1110\u20131114. doi: 10.1080\/07420528.2020.1775241. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

212. Haspel J, et al. A timely call to arms: COVID-19, the circadian clock, and critical care. J Biol Rhythms. 2021;36(1):55\u201370. doi: 10.1177\/0748730421992587. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

213. Ray S, Reddy AB. COVID-19 management in light of the circadian clock. Nat Rev Mol Cell Biol. 2020;21(9):494\u2013495. doi: 10.1038\/s41580-020-0275-3. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

214. Sengupta S, et al. Accounting for time: circadian rhythms in the time of COVID-19. J Biol Rhythms. 2021;36(1):4\u20138. doi: 10.1177\/0748730420953335. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

215. De Giorgi A, et al. Morning vs. evening administration of antiviral therapy in COVID-19 patients. A preliminary retrospective study in Ferrara, Italy. Eur Rev Med Pharmacol Sci. 2020;24(15):8219\u20138225. [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

216. Matsunaga N, et al. 24-Hour rhythm of aquaporin-3 function in the epidermis is regulated by molecular clocks. J Invest Dermatol. 2014;134(6):1636\u20131644. doi: 10.1038\/jid.2014.13. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

217. Kyoko OO, et al. Expressions of tight junction proteins Occludin and Claudin-1 are under the circadian control in the mouse large intestine: implications in intestinal permeability and susceptibility to colitis. PLoS One. 2014;9(5):e98016. doi: 10.1371\/journal.pone.0098016. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

218. Gibbs J, et al. An epithelial circadian clock controls pulmonary inflammation and glucocorticoid action. Nat Med. 2014;20(8):919\u2013926. doi: 10.1038\/nm.3599. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

219. Ehlers A, et al. BMAL1 links the circadian clock to viral airway pathology and asthma phenotypes. Mucosal Immunol. 2018;11(1):97\u2013111. doi: 10.1038\/mi.2017.24. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

220. Durrington HJ, et al. Circadian asthma airway responses are gated by REV-ERB\u03b1 Eur Respir J. 2020;56(6):1902407. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

221. Maidstone RJ, et al. Night shift work is associated with an increased risk of asthma. Thorax. 2021;76(1):53\u201360. doi: 10.1136\/thoraxjnl-2020-215218. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

222. Langwinski W, et al. Association of circadian clock TIMELESS variants and expression with asthma risk in children. Clin Respir J. 2020;14(12):1191\u20131200. doi: 10.1111\/crj.13260. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

223. Manella G, et al. Hypoxia induces a time- and tissue-specific response that elicits intertissue circadian clock misalignment. Proc Natl Acad Sci U S A. 2020;117(1):779\u2013786. doi: 10.1073\/pnas.1914112117. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

224. Singulair. Product monograph. Merck Canada Inc.; 2020. Accessed August 18, 2021. https:\/\/www.merck.ca\/static\/pdf\/SINGULAIR-PM_E.pdf<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

225. Bavishi AA, et al. Diurnal variations in subcutaneous allergen immunotherapy reactions. Ann Allergy Asthma Immunol. 2017;118(1):103\u2013107. doi: 10.1016\/j.anai.2016.10.007. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

226. Nakao A, et al. The circadian clock functions as a potent regulator of allergic reaction. Allergy. 2015;70(5):467\u2013473. doi: 10.1111\/all.12596. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

227. Padem N, Fishbein A, eds. Allergy and Sleep<\/em>. Springer; 2019. [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

228. Nakamura Y, et al. Circadian regulation of allergic reactions by the mast cell clock in mice. J Allergy Clin Immunol. 2014;133(2):568\u2013575. doi: 10.1016\/j.jaci.2013.07.040. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

229. Nakamura Y, et al. Circadian clock gene Period2 regulates a time-of-day-dependent variation in cutaneous anaphylactic reaction. J Allergy Clin Immunol. 2011;127(4):1038\u20131045. doi: 10.1016\/j.jaci.2011.02.006. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

230. Nakamura Y, et al. Time-restricted feeding in rest phase alters IgE\/mast cell-mediated allergic reaction in mice. Allergol Int. 2020;69(2):296\u2013299. doi: 10.1016\/j.alit.2019.09.004. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

231. Bousquet J, et al. Allergic rhinitis and its impact on asthma. J Allergy Clin Immunol. 2001;108(5 suppl):S147\u2013S334. [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

232. Cloutier MM, et al. 2020 focused updates to the Asthma Management Guidelines: a report from the National Asthma Education and Prevention Program Coordinating Committee Expert Panel Working Group. J Allergy Clin Immunol. 2020;146(6):1217\u20131270. doi: 10.1016\/j.jaci.2020.10.003. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

233. National Asthma Education Prevention Program Expert Panel Report 3 (EPR-3): Guidelines for the Diagnosis and Management of Asthma\u2014Summary Report 2007. J Allergy Clin Immunol. 2007;120(5 suppl):S94\u2013S138. [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

234. Kraft M, et al. Blood and bronchoalveolar lavage endothelin-1 levels in nocturnal asthma. Am J Respir Crit Care Med. 1994;149(4 pt 1):946\u2013952. [PubMed<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

235. Barnes P, et al. Nocturnal asthma and changes in circulating epinephrine, histamine, and cortisol. N Engl J Med. 1980;303(5):263\u2013267. doi: 10.1056\/NEJM198007313030506. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

236. Fishbein AB, et al. Nocturnal movements in children with atopic dermatitis have a timing pattern: a case-control study. J Am Acad Dermatol. 2021;85(2):474\u2013476. doi: 10.1016\/j.jaad.2018.04.020. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

237. Nakamura Y, et al. Inhibition of IgE-mediated allergic reactions by pharmacologically targeting the circadian clock. J Allergy Clin Immunol. 2016;137(4):1226\u20131235. doi: 10.1016\/j.jaci.2015.08.052. [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

238. Cunningham PS, et al. The circadian clock protein REVERB\u03b1 inhibits pulmonary fibrosis development. Proc Natl Acad Sci U S A. 2020;117(2):1139\u20131147. doi: 10.1073\/pnas.1912109117. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

239. Zhang R, et al. A circadian gene expression atlas in mammals: implications for biology and medicine. Proc Natl Acad Sci U S A. 2014;111(45):16219\u201316224. doi: 10.1073\/pnas.1408886111. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

240. Ruben MD, et al. Dosing time matters. Science. 2019;365(6453):547\u2013549. doi: 10.1126\/science.aax7621. [PMC free article<\/a>] [PubMed<\/a>] [CrossRef<\/a>] [Google Scholar<\/a>]<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Artyku\u0142y z Journal of Clinical Investigation s\u0105 tutaj dostarczane dzi\u0119ki uprzejmo\u015bci American Society for Clinical Investigation<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Przyk\u0142adowy artyku\u0142 dotycz\u0105cy wp\u0142ywu zaburze\u0144 rytmu dobowego na zdrowie cz\u0142owieka w kontek\u015bcie przyczyn przedwczesnych zgon\u00f3w piel\u0119gniarek w Polsce, m.in. wp\u0142ywu pracy zmianowej na d\u0142ugo\u015b\u0107 \u017cycia i zapadalno\u015bci na r\u00f3\u017cne choroby. Zaburzenia rytmu dobowego a zdrowie cz\u0142owieka – opublikowano 2021 r. \/t\u0142um. przed korekt\u0105\/. Zaburzenia rytmu dobowego s\u0105 wszechobecne i mog\u0105 wyst\u0105pi\u0107 na wielu poziomach organizacyjnych, […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-1565","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/oizpp.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1565","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/oizpp.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/oizpp.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/oizpp.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/oizpp.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1565"}],"version-history":[{"count":8,"href":"http:\/\/oizpp.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1565\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1598,"href":"http:\/\/oizpp.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1565\/revisions\/1598"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/oizpp.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1565"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}